Waar zitten voor u de pijnpunten?

Het belangrijkste is de beloning. Verder zijn we het niet eens over de mogelijkheden om eerder te stoppen met werken. De werkgevers willen daarover pas verder praten wanneer de bonden akkoord gaan met het loonbod. Verder speelt nog een aantal zaken op het gebied van arbeidsomstandigheden.

De cao liep in 2020 ongewijzigd door. Daar stond FNV toen achter. Nu stelt u zich veel harder op. Vanwaar die ommezwaai?

Bij de vorige onderhandelingen in maart 2020 waren we bezig met een ultieme poging om er uit te komen. De avond voorafgaand aan die onderhandelingen hield premier Rutte zijn allereerste coronapersconferentie. Hij kwam toen met de mededeling dat Nederland min of meer op slot ging. De werkgevers gaven op dat moment aan dat ze hun mandaat verloren waren en niet verder konden onderhandelen. Er ontstond een vacuüm, met grote onzekerheid voor chauffeurs en ondernemingen. We wilden de rust bewaren en waren ervan overtuigd dat het laten doorlopen van de cao de beste optie was in de uitzonderlijke situatie waarin we zaten. We wisten immers niet hoe het verder zou lopen. Er waren bijvoorbeeld nog geen aanwijzingen dat de winkeldistributie en pakketbezorging booming zouden worden.

Uiteindelijk is het transport weer op gang gekomen en in de praktijk blijkt dat bedrijven weinig geraakt zijn door de crisis. Kijk naar grote bedrijven in de winkeldistributie, afvalverwerking, het chemietransport en de pakketbezorging. Die hebben allemaal met goede cijfers het jaar afgesloten. Tegelijkertijd is er nog steeds een chauffeurstekort en zijn er relatief weinig NOW-aanvragen geweest. Dan lijkt het dat de werkgevers zich verschuilen achter de crisis. Ja, het gaat hier en daar slecht, maar het kan niet zo zijn dat de hele sector dan moet lijden. Daar komt bij dat de cao al zo lang loopt. Daarom menen wij dat er een substantiële loonsverhoging moet komen. Voor de crisis zeiden we 5%. Nu vinden we 3,5% een gerechtvaardigde looneis.

Er zijn ook bedrijven waar het helemaal niet zo goed gaat. is het dan niet voorbarig om er zo hard in te gaan als vakbond?

We hebben een standaard cao waarin het niet mogelijk is om onderscheid aan te brengen tussen bedrijven. Het is bovendien maar de vraag of we dat moeten willen. Er is in algemene zin een tekort aan transport. Ondernemers die in een moeilijke markt zitten, zullen om zich heen moeten kijken naar andere mogelijkheden. De werkgevers zullen daar zelf een oplossing voor moeten bedenken. Je kunt niet tegen mensen die in de winkeldistributie dag en nacht doorwerken zeggen, dat ze pech hebben omdat het slecht gaat in de podiumkunsten.

Bereidt u acties voor?

Er zijn al acties gaande. Zoals stiptheidsacties, waarbij strikt volgens het protocol wordt gewerkt. Verder kun je denken aan pauze-acties. Komend weekend praten we met de achterban over het afgeven van een ultimatum. Als dat afloopt, zullen er zwaardere acties volgen. Uiteindelijk kunnen ook stakingen een onderdeel daarvan zijn, maar daar kan ik niet op vooruitlopen.

Hoe doet u dat in coronatijd?

We kunnen natuurlijk niet iedereen bij elkaar roepen in de Jaarbeurs in Utrecht. Ook wij moeten inventief zijn, bijvoorbeeld door op sleutelplekken in het land vergaderingen te houden. Ik ga dan in een trailer met geluidsinstallatie erop die locaties langs om de mensen toe te spreken, terwijl zij in hun vrachtauto blijven zitten.

Hoe is de actiebereidheid bij leden?

Die is in de breedte groot. Niet alleen in de winkeldistributie, maar ook in de chemielogistiek, afvalverwerking en de pakketbezorging.

Verwacht u de onderhandelingen binnenkort te hervatten?

Actievoeren is geen doel maar een middel. In een eventueel ultimatum staat dat er acties volgen als niet op onze eisen wordt ingegaan. Maar als de werkgevers daar nog eens serieus over in gesprek willen gaan, dan sta ik daar voor open.

We kennen het klappen voor de medewerkers in de zorg en er wordt gesproken over de helden in de supermarkten. Je hoort van medewerkers in het transport dat ze die waardering nogal eens missen. Is dat een sentiment dat hier meespeelt?

Nee, ik houd me zakelijk met de situatie bezig en kijk naar hoe het er economisch voor staat. Het gebrek aan respect is wel een bijkomend probleem. De transportwereld blijft altijd achterlopen bij andere sectoren. Chauffeurs moeten veel overwerken of in het weekend werken om een goed salaris te kunnen verdienen. Dat zijn we normaal gaan vinden, maar dat is het niet. Werkgevers snijden zichzelf daarmee bovendien in de vingers, want het lukt ze niet om mensen aan zich te binden die overwerk niet zien zitten.