Tom van Kleinwee, vervoerder in Utrecht van onder andere podia en apparatuur voor de beroemde Mojo-concerten, is wonderbaarlijk positief. ‘Je zult het misschien niet geloven,’ zegt hij, ontspannen telefonerend (handsfree) vanuit een rijdende truck, ‘maar bij ons hebben de wagens nog geen dag stilgestaan.’

Lockdown

‘Niet dat ik me niet achter mijn oren krabde toen in maart vorig jaar die eerste lockdown werd afgekondigd,’ nuanceert hij. ‘Ik kan me de dag nog heugen. Festivals en beurzen die werden afgeblazen, de schok. Wat nu? Maar ik werk al veertig jaar in de sector, voor mij maak je het niet zo gauw spannend. We hebben een groot netwerk en kunnen behalve met de koelwagen eigenlijk alles vervoeren, dus er is wat mij betreft altijd een plan B. Bij de supermarkten was het wc-papier niet aan te slepen. Ik dacht: dan helpen wij daar toch een handje mee?’

Van Kleinwee heeft vijf eigen wagens, waaronder een dieplader en een kooiaapwagen, alias meeneemheftruck. Bij grote evenementen huurt hij daarnaast auto’s en chauffeurs van andere partijen in. Hoewel de transporteur adverteert met alle soorten vervoer à la carte heeft hij zich de laatste jaren speciaal op evenementen gericht. ‘Gewoon omdat ik dat het mooiste vind. De sfeer van aanpakken op zo’n festival- of beursterrein. Dat iedereen in die hele mierenhoop precies weet wat hij moet doen. Het enige is dat je vaak bij nacht en ontij op pad bent.’

De ondernemer prijst zich gelukkig dat hij in de breedte heeft geïnvesteerd. ‘Rijders die alleen evenementen doen, zitten nu heel diep in de problemen.’ Zo maakte JMT vorig jaar een doorstart onder beheermaatschappij IMA nadat het failliet was verklaard.

Wendbaar

Inderdaad. Zo wendbaar als kleinere partijen op veranderingen kunnen reageren, zo verlammend moet deze lockdown voor de grote gespecialiseerde vervoerders zijn. Marktleider Pieter Smit bijvoorbeeld. De transporteur voor onder andere de Champions League en zomertours zoals van Pearl Jam en de Rolling Stones kijkt tegen een inktzwarte horizon aan. In Nieuw-Vennep heeft het bedrijf 1400 goed onderhouden trailers, trekkers, nightliners en crewvans, die nu al maanden vrijwel allemaal stil staan, de meeste – vol symboliek – met de stekkers uit de accu’s. Toen koningin Máxima in april 2020 persoonlijk haar steun kwam betuigen, was commercieel manager Kees Brouwer nog vol goede moed, zo blijkt uit de berichten. Met overheidssteun, eigen reserves en een klein stroompje inkomsten uit containeropslag van theaterdecors zouden ze het wel uitzingen tot betere tijden, zo werd toen gedacht.

Helaas zijn de betere tijden nog altijd niet gekomen. De grote schaal en specialisatie die onder normale omstandigheden juist de kracht is van het bedrijf, heeft zich in coronatijd onverbiddelijk tegen hen gekeerd. ‘We zitten in zwaar weer,’ beaamt Brouwer, die verder niet veel kan zeggen. Het lijkt aannemelijk dat bij Pieter Smit op korte termijn ingrijpende keuzes te verwachten zijn.

Het betekent vast nagelbijten voor de pakweg tweeduizend chauffeurs en planners van het bedrijf. Ze zijn klaar met schilderen en poetsen en wachten met al hun ervaring en vakbekwaamheid op wat komt, terwijl de markt voor pakketdiensten explodeert, met een hoop wild en haastig rijgedrag erbij.

Rijbewijs B

Het Nijmeegse Micodo, een van de middelgrote specialisten in het vervoer voor beurzen, festivals en evenementen, heeft de helft van zijn negentig medewerkers moeten ontslaan. Micodo greep relatief vroeg in. Het bedrijf richt zich nu onder meer op fijnmazig transport en spoedvervoer van kleinere lading met ‘klepjes’, vrachtwagens die met rijbewijs B te besturen zijn.

Flexibiliteit is het toverwoord, denkt Edwin Salari van het gelijknamig transportbedrijf uit Culemborg. Salari vervoerde onder meer mobiele lichtmasten en tekstkarren voor evenementen, maar richt zich nu voluit op de bouwmarkt. ‘Bouwmaterialen en wegafzettingen voor grote projecten van Rijkswaterstaat,’ omschrijft hij, ‘maar ook materialen voor de particuliere markt, zoals dakpannen en sierbestrating.’ De transporteur levert zowel aan bouwbedrijven als rechtstreeks aan de klant.

Het profiel van die klant is wel wat veranderd, heeft ook Van Kleinwee geconstateerd. ‘Veel mensen hebben hun geld heerlijk op zitten potten, en dat moet toch een keer ergens heen. Dus wacht maar tot Nederland straks weer van het slot gaat,’ zegt hij optimistisch. ‘Iedereen rent naar het tuincentrum, iedereen wil uit eten. Ik denk dat er gouden tijden aan gaan breken. Kijk naar de sierteeltsector, die vorige lente ten dode opgeschreven leek. Die is nu weer helemaal opgekrabbeld. De sector zal het heus wel redden.’

Goed om te horen van een kenner. Toch is er een gat dat nooit meer gedicht kan worden. Alle gemiste concerten, beurzen en shows… ze zijn niet meer in te halen, hoe spectaculair ook de events die online als vervanging werden opgediend.

Op de handen

De Vereniging Van Evenementen Makers (VVEM) heeft het er druk mee. Over het aantal medewerkers in de logistieke keten dat noodgedwongen op de handen zit, doet hun website geen uitspraken. Wel stelt ze hoop te putten uit een op 20 januari aangenomen motie om een garantiefonds van 300 miljoen voor de evenementensector in te richten. Deze pot geld zal organisatoren de moed moeten geven om later dit jaar evenementen in te gaan plannen. Mochten deze vanwege corona toch worden geannuleerd, zo is het idee, dan worden de kosten uit het fonds vergoed. Een klein lichtpuntje, al zullen niet alle vervoerders hiermee gered zijn.