De echte lakmoesproef voor het register volgt volgend jaar, wanneer het register wordt uitgebreid met een risicoclassificatie en informatie over kentekens en het personeelsbestand. In de praktijk betekent dit dat inspecteurs dan langs de kant van de weg op hun telefoon of tablet kunnen zien of transporteurs al strafpunten hebben en waarvoor. Hierdoor krijgen de controlerende instanties een nieuw middel in handen om veelplegers extra gericht aan te pakken. De onverbeterlijke recidivisten komen in de spotlights te staan.

Tot zover goed nieuws, want niemand zit te wachten op chauffeurs en ondernemers die consequent de regels aan hun laars lappen. De rotte appels verdwijnen hopelijk uit de markt. Toch ligt hierin ook een risico. Want hoe voorkomen we dat goedwillende ondernemers met een relatief kleine overtreding in het register onder het vergrootglas van buitenlandse inspecteurs komen te liggen?

Zeker in landen waar boetes nog langs de kant van de snelweg opgelegd en geïnd worden, kunnen problemen ontstaan. Vervoerders die haast hebben (en wanneer is dat eigenlijk niet het geval) konden tot nu toe redelijk gemakkelijk van een kleine overtreding afkomen door te betalen en door te rijden. Zij zullen zich vanaf nu twee keer achter hun oren moeten krabben om strafpunten in het register te voorkomen. Het kost tijd om te ageren tegen een opgelegde prent, en om de omstandigheden waaronder dat is gebeurd vast te leggen. Tijd die er eigenlijk niet is als je een lading bederfelijke waar snel bij de klant moet krijgen.

Natuurlijk is voorkomen beter dan genezen. Bedrijven zullen de teugels nog wat strakker aan moeten trekken om de regie te houden over het naleven van de regels. Toch is het niet goed dat de kans op problemen in het buitenland groter is dan bij ons. Doordat boetes hier in Nederland niet ter plekke langs de kant van de weg worden geïnd, is de noodzaak om direct actie te ondernemen hier veel kleiner. Bovendien is het aantal controles in het buitenland eenvoudigweg groter.

In het wegvervoer is sprake van een Europese markt en regelgeving. Om een gelijk speelveld te waarborgen, zou ook de aanpak en inspectiedruk in verschillende landen meer op elkaar moeten lijken. Die kwestie wordt alleen maar urgenter nu de stok die inspecties in handen hebben om mee te slaan door de digitalisering en het koppelen van systemen steeds groter wordt.

Lees ook: ‘Strafblad’ Erru legt transporteurs onder het vergrootglas