Op een platform wordt lading gekoppeld aan transporteurs. ‘Vooral in de drukke periodes, zoals in december, vindt er steeds meer diefstal plaats door identiteitsfraude’, merkt Groenendijk.

Modus operandi

De meest voorkomende modus operandi is als volgt. Een malafide transporteur zoekt op de platforms naar verladers die een volledige trailervracht aanbieden om vervoerd te worden. Ze reageren vervolgens buiten het platform om naar de verlader dat ze interesse hebben om het transport uit te voeren. Daarbij doet hij net alsof hij werkt voor een gerenommeerde vervoerder. Als de verlader vraagt om documenten, worden die gewoon opgestuurd. De vracht wordt netjes opgehaald, maar nooit afgeleverd.

‘Oost-Europese vervoerders zetten soms hun verzekeringscertificaat op de website. Of ze hebben zelf ooit een transport toebedeeld aan zo’n vervoerder en daarbij gevraagd om de documenten te controleren’, weet Groenendijk. ‘Het gaat vaak om hele bendes. Vorig jaar is er nog een groep opgerold door een samenwerking van de Nederlandse en Roemeense politie. Die bende had een heel netwerk met loodsen en afzetkanalen voor de goederen.’

De omschrijving van het type goederen staat namelijk niet altijd in de omschrijving van de transportopdracht. ‘Soms moeten ze de producten tijdelijk opslaan om vervolgens te verkopen. In enkele gevallen wordt er zelfs eerst een vrachtauto gestolen van de officiële transporteur om vervolgens daarmee de goederen op te halen bij de verlader, zodat die niets in de gaten heeft. Ook wordt er gewerkt met gestolen of valse kentekenplaten.’

Gevallen nemen toe

Groenendijk heeft zelf alleen in Nederland al twintig van dit soort gevallen behandeld vorig jaar en ziet het aantal gevallen toenemen. ‘Je merkt vaak dat de opgegeven telefoonnummers niet corresponderen met die van het bedrijf. Of dat er vanaf een Gmail-account contact is opgenomen. Daar zit dan wel vaak de bedrijfsnaam in, maar komt niet overeen met het daadwerkelijke e-mailadres van de website. Een oplettende opdrachtgever kan het zien, maar in drukke periodes is het risico dat het misgaat groter omdat er geen tijd is om wat meer research te doen met wie men zaken doet. Planners zijn blij dat ze toch nog iemand hebben kunnen regelen om het transport uit te voeren.’

Groenendijk adviseert daarom verladers die ritten aanbieden via de vrachtuitwisseling platforms om daarom zoveel mogelijk de correspondentie en opdrachten via de platforms te laten verlopen en extra controles uit te voeren als iemand rechtstreeks contact opneemt.

‘De platforms hebben veiligheid natuurlijk hoog in het vaandel staan en zelf al controles uitgevoerd dat het om een regulier transportbedrijf gaat. De fraudes gaan daarom vrijwel altijd buiten het platform om. Ze hebben meestal iemand in hun netwerk die toegang heeft tot het platform en bepaalde informatie toespeelt. Iedereen met een inlog kan namelijk zien wie er vrachten aanbiedt. Maar het rechtstreeks contact opnemen gaat vrijwel altijd buiten het platform om.’

Vernuftig

In sommige gevallen zijn de dieven zelfs zeer vernuftig, heeft Groenendijk gemerkt. Er zijn namelijk zelfs gevallen dat de ladingdieven zelf een gerenommeerd transportbedrijf inschakelen om de lading op te halen. De verlader heeft niets in de gaten en zelfs het afleveradres klopt op de vrachtbrief. Maar tijdens de rit bellen ze de transporteur dat er toch ergens anders afgeleverd dient te worden.

Gedupeerden zijn vooral verladers of expediteurs die ladingen aanbieden op een platform. In sommige gevallen zelfs transporteurs die geen tijd hebben om een rit zelf uit te voeren en hem daarom online aangeboden hebben. De schade varieert van de 50.000 tot 650.000 euro per vracht, terwijl de pakkans erg laag is.

‘Het misdrijf wordt in Nederland gepleegd, terwijl de dader in het buitenland zit. Dan heb je al een samenwerking tussen de Nederlandse en bijvoorbeeld Roemeense autoriteiten nodig om een onderzoek te starten. Bovendien zijn er vaak weinig aanknopingspunten en heeft de politie andere prioriteiten. Er moet al bijna sprake zijn van een heterdaadje, maar je merkt pas dat de lading is gestolen als het te laat is.’

Extra controles

Groenendijk adviseert opdrachtgevers daarom om wat extra controles uit te voeren als je met een nieuwe partij in zee gaat buiten het platform om. ‘Vraag om een printscreen van de advertenties waaruit blijkt dat ze zijn ingelogd als die betreffende vervoerder. Vervolgens zou je even op de website en het bedrijfsprofiel op het platform kunnen kijken of de contactgegevens kloppen. Wat je ook kunt doen is referenties opvragen. Het gaat meestal om Oost-Europese transporteurs. Soms lijkt het achteraf stom om met iemand in zee te zijn gegaan, maar daar is het helemaal niet raar om met een Gmail-adres te mailen. En niet alle bonafide Oost-Europese transporteurs hebben een website die je kunt controleren. De standaard is daar op dit gebied toch nog wat lager dan in Nederland, wat controle bemoeilijkt.’