Sinds januari 2019 rijdt het bedrijf met de LZV, ook wel ecocombi genoemd, de grens over, zelfs meerdere keren per week. Vanuit de vestiging in het Belgische Kortrijk, vlakbij de Franse grens, brengen de langere trucks ladingen autobanden naar de hoofdvestiging in het Brabantse Uden. Daar worden de banden gerecycled om vervolgens wereldwijd te worden verkocht.

LZV

Al jaren keek het Brabantse bedrijf naar de optie om met de LZV te pendelen tussen België en Nederland. Bij een eerdere proef in 2014 wilde het bedrijf al aanhaken. Maar de grensovergang was een probleem, omdat er geen traject was toegewezen. ‘Uiteindelijk zijn we afgehaakt’, vertelde Kuijpers tijdens het evenement in het Rotterdamse WTC.

Inmiddels zijn de regels in België verruimd en zijn er meer trajecten beschikbaar, inclusief een route die de grens passeert. Na een lang vergunningstraject was het begin dit jaar eindelijk zo ver: het eerste voertuig mocht de weg op. En tot dusver bevalt het Siba uitstekend.

Wipkarren

Het bedrijf rijdt met een combinatie die bestaat uit een bakwagen en twee wipkarren. ‘Daarmee rijden we naar de parkeerplaats die het dichtst bij onze vestiging In Kortrijk ligt. Daar koppelen we één wipkar af, waardoor je een vrachtwagen overhoudt van 18,75 meter. En daarmee mag je overal komen. Als de bakwagen de eerste wipkar heeft afgeleverd, haalt hij de tweede op, op de nabijgelegen parkeerplaats waar hij werd losgekoppeld.’

Voor Siba was het vooral van belang om de kosten per kilometer te verminderen. Twee LZV’s kunnen dezelfde hoeveelheid vracht meenemen als drie reguliere trucks. Zo bespaart het bedrijf onder meer op brandstof en personeelskosten. ‘Een rit van de LZV is 150 kilometer enkele reis. Dus elke retourrit die we uitsparen, scheelt 300 kilometer. Tel dat maar eens op voor een heel jaar.’

Twee LZV’s kunnen dezelfde hoeveelheid vracht meenemen als drie reguliere trucks.

Daarbij heeft Siba het voordeel dat ze niet met een lege LZV terug hoeven. Voor een ander bedrijf vervoeren de Brabanders zaagmeel naar de Belgische plaats Wielsbeke, dat vlakbij Kortrijk ligt. Daardoor rijden de voertuigen slechts een zeer beperkte afstand zonder lading.

Beperkingen

Veel verladers en transporteurs kijken naar mogelijkheden om grensoverschrijdend met de LZV te rijden. Zonder slag of stoot gaat dat echter niet. Ook beleidsadviseur Pieter van Schaijk van verladersorganisatie Evofenedex merkt dat veel leden geïnteresseerd kijken naar de lange zware vrachtwagen.

‘Maar het is vaak lastig. Je hebt bijvoorbeeld beperkingen op het gebied van het maximale gewicht. In veel landen heb je een maximum van 44 ton, terwijl dat in Nederland en België 60 ton is. En je wilt uiteindelijk toch zoveel mogelijk lading meenemen. Zolang die gewichtsbeperking erop zit, blijft het een beperkende factor’, zei Van Schaijk.

Trekkende as

Voor Siba is gewichtsbeperking geen obstakel. In België wordt het maximale gewicht van een LZV bepaald aan de hand van de trekkende as. ‘En die trekas is bij ons voertuig 11,5 ton. Dus het totale gewicht dat wij mogen vervoeren is 57,5 ton. Dat is voor ons genoeg, want we kunnen dan 27,5 ton aan lading meenemen.’

Wat wel een probleem vormde, is het papierwerk. Bij het aanvragen van toestemming bij de Belgische overheid moeten bedrijven volgens Kuijpers ‘vooral rustig blijven en eindeloos blijven hameren. Hebben we alles voldoende aangegeven? Hebben jullie nog meer nodig? En uiteindelijk hebben we de papieren toch binnengekregen. Ze zeggen: ‘Je ligt onderop de stapel en je komt vanzelf een keer bovenop te liggen’.’

Wat wel een probleem vormde, is het papierwerk.

Het aantal trajecten waarop de LZV in België mag rijden, is tot op heden beperkt. Belangrijke oorzaak daarvan is het Belgische wegennet. Veel routes zijn niet geschikt om met een zware truck overheen te rijden, vanwege het gewicht van die voertuigen. Vooral de bruggen laten op dit gebied veel te wensen over. Waarschijnlijk blijft deze situatie de komende jaren onveranderd. Plannen om het Belgische wegennet op grote schaal klaar te maken voor de zwaardere vrachtwagens zijn er vooralsnog niet.

Afrit

Toch breidt het traject wel uit. Zo zijn bijvoorbeeld rondom de Antwerpse haven steeds meer mogelijkheden voor de LZV. ‘Ook kun je zelf een traject aanvragen’, meldde Kuijpers. ‘Je kunt op basis van een puntenstelsel zelf al enigszins vaststellen of een bepaalde route in aanmerking komt. Zo weten we dat als er op een bepaald traject een afrit is van 250 meter of minder, je het niet hoeft te proberen.’

Waar het rijden tussen Nederland en Vlaanderen al enige maanden mogelijk is, is het rijden richting Duitsland lastiger. Daar speelt het probleem dat niet de centrale regering in Berlijn erover gaat, maar de deelstaten zelf. Zij bepalen wie er over de eigen wegen mogen rijden. Helaas maken ze daar nog geen officiële afspraken voor grensovergangen, waardoor grensoverschrijdend rijden met de LZV richting Duitsland nog enige tijd een probleem blijft.

Helaas maken ze daar nog geen officiële afspraken voor grensovergangen.

Dat werpt de vraag op of het LZV-vervoer niet in Europees verband zou moeten worden geregeld. Verschillende wetgeving per land maakt het toch nodeloos ingewikkeld? ‘Dat zou kunnen. Maar sommige landen liggen dwars’, aldus Van Schaijk. ‘Maar er zijn onlangs Europese verkiezingen geweest. Dus nieuwe ronde, nieuwe kansen. Misschien krijgen we nu een parlement en een commissie die beide minder kritisch naar de LZV kijken en grensoverschrijdend rijden makkelijker maken.’