De Kiwa-kaarten zijn soms wel tien keer zo duur als die welke in het buitenland worden uitgegeven, stellen de drie organisaties. Bij Kiwa, een particuliere onderneming die door de Nederlandse staat officieel tot uitgever van tachograafkaarten is aangewezen, komen ze op honderd euro per chauffeur, in Zweden maar een tientje en in Duitsland veertig euro.

De prijs van tachograafkaarten, die een chauffeur nodig heeft om de rij- en rusttijden te verantwoorden, is volgens de drie organisaties van verladers en vervoerders begin juni ‘na weer een verhoging’ Europees gezien uitzonderlijk duur geworden. Volgens Evofenedex, TLN en KNV komt dit doordat Kiwa wordt gefinancierd door ‘kruissubsidiëring’.

‘Woekerprijzen’

Kiwa zou verliezen die het lijdt op andere door de overheid toebedeelde taken wegstrepen tegen de winsten die op de tachokaart worden gemaakt. TLN-directeur Jan Boeve spreekt van ‘woekerprijzen’ en Machiel van der Kuijl, algemeen directeur van Evofenedex zou niet weten waarom eigen- en beroepsvervoerders de kaarten niet in het buitenland zouden kopen.

Volgens de drie organisaties werkt de overheid al jaren aan een nieuw tarievenstelsel voor de producten van Kiwa, op tal van terreinen. Dat nieuwe stelsel had begin 2017 moeten zijn ingevoerd, maar er is nog niets van terechtgekomen. Het nieuwe stelsel voorziet in kostendekkende producten, maar zonder grote winstmarges op het ene product om verliezen op andere producten te compenseren.

Veertig jaar alleenrecht

Kiwa is volgens de organisaties een door de overheid aangewezen ‘monopolist’ als uitgever van tachograafkaarten. Het bedrijf legt zich in de sector transport en mobiliteit, de bouw, de agrarische sector, de voedingssector, energie en andere nutsbedrijven, zorg en de farmaceutische industrie toe op het testen en certificeren, de inspectie en de training.

In de sector transport en mobiliteit is er de afgelopen jaren wel vaker wat misgegaan door toedoen van Kiwa. Zo heeft het bedrijf van de overheid voor een periode van veertig jaar het alleenrecht op de uitgifte van tachograafkaarten.

Daarbij werden productiefouten gemaakt waardoor pasfoto’s onvolledig waren. In 2017 was er ook een vertraging bij de invoering van een nieuw aanvraagportaal, waardoor chauffeurs hun tachokaart niet tijdig konden verlengen en thuis moesten duimendraaien.

‘Twee deadlines gemist’

Bij de invoering van zogenoemde werkplaatskaarten voor de nieuwste editie van de tachograafkaart miste Kiwa volgens de drie belangenorganisaties dit jaar twee deadlines, terwijl die kaarten voor 15 juni, dus over een week, algemeen verkrijgbaar moeten zijn. Daarbij schoot Kroatië te hulp, want dat land had nog kaarten over.

Ook een ander geval deed zich voor bij de invoering van de nieuwe tachograaf. Kiwa kon de benodigde kaarten voor bestuurders en bedrijven niet op tijd leveren en kocht deze dus maar in in Groot-Brittannië.