De opdrachtgever, het Vineyard-consortium, krijgt voorlopig geen milieuvergunning voor het windpark. Dat moet 84 windturbines gaan tellen, goed voor een vermogen van 800 Megawatt. Sterker, het Bureau of Ocean Energy Management (Boem), onderdeel van het ministerie van Binnenlandse Zaken, wil dat er extra onderzoek gedaan wordt naar de ‘cumulatieve effecten’ van toekomstige windprojecten in het gebied. Dat ligt op zo’n 25 kilometer ten zuiden van het eiland Martha’s Vineyard.

Het agentschap verwacht tot begin volgend jaar nodig te hebben voor het aanvullende onderzoek, waarvan ook openbare hoorzittingen deel uitmaken. Boem heeft zich niet uitgelaten over de aard van de bezwaren. Maar volgens Sif, dat vorig maand de opdracht binnenhaalde voor de bouw van de 84 funderingen, gaat het om de invloed van de windparken op het leefgebied van de Noordkaper, een zeer bedreigde walvissoort. De iets noordelijker gelegen Cape Cod Bay is een belangrijk voedselgebied van de Noord-Atlantische Noordkaper. Die kwam ooit algemeen voor, maar naar schatting zijn er nog slechts vierhonderd over (zie kader onderaan dit artikel).

Boem heeft al een reeks voorwaarden gesteld aan het heien van de 1200 ton zware funderingspalen. Daarbij kunnen extreme geluidspieken ontstaan, die ver boven de pijngrens van het menselijk gehoor (120 decibel) liggen. Zo geldt in Duitse wateren een geluidslimiet van 160 decibel op 750 meter afstand. De eerste vier maanden van 2020 mag er helemaal niet geheid worden, daarbuiten alleen overdag en moeten er maatregelen getroffen worden om het lawaai te beperken. Welke dat zijn, is niet bekendgemaakt.

Volatiliteit

Sif zegt dat het nog onduidelijk is of en hoe het nieuwe onderzoek effect zal hebben op het project, omdat dit afhangt van hoe opdrachtgever Vineyard Wind besluit door te gaan. Die heeft laten weten zo’n zes weken nodig te hebben om daarover een besluit te nemen. Het Nederlandse bedrijf noemt de stap van Boem overigens ‘een goed voorbeeld van de volatiliteit van de offshore windmarkt’. Het bedrijf noemde vooral het feit dat het kon voldoen aan de eisen ten aanzien van het ‘heiseizoen’ als reden voor de gunning van het contract. Het zegt wel enkele maanden speling te hebben opgenomen in zijn planning.

Sif wacht nu vol spanning op het besluit van Vineyard Wind en zegt dat dan ‘duidelijk zal zijn of de financiële impact verder gaat dan de bepalingen in het contract en welke mitigerende maatregelen Sif kan nemen’. Het uitstel komt op een salliant moment. Enkele dagen eerder had het bedrijf nog een contract met Havenbedrijf Rotterdam getekend voor een forse uitbreiding van de vestiging op de Maasvlakte. Daar worden de funderingspalen geassembleerd en opgeslagen, in afwachting van het moment dat ze moeten worden geassembleerd.

Het lijkt andermaal een voorbeeld van de weerbarstige markt. Medio vorig jaar moest het bedrijf bij gebrek aan werk nog fors afslanken. Ook toen werd de palenbouwer geconfronteerd met uitstel van enkele grote projecten. In de tweede helft van het jaar keerde het tij en wist Sif drie grote projecten binnen te halen voor de bouw van in totaal bijna tweehonderd funderingen. Begin dit jaar kwam het tot een akkoord met zes geldgevers over een herfinanciering van de onderneming, waarbij de kredietruimte van 250 naar 350 miljoen euro ging.

Jones Act

Als het project geschrapt wordt, betekent dat ook een ernstige tegenvaller voor offshore-installateur Heerema. Die meldde eveneens vorige maand de opdracht te hebben binnengehaald voor het transport en de installatie van de funderingen. Dat is overigens opmerkelijk, omdat buitenlandse aannemers op grond van de protectionistische Jones Act in principe niet in Amerikaanse wateren mogen werken. Topman Koos-Jan van Brouwershaven toonde zich toen nog zeer ingenomen met dit eerste windpark-project, waarmee het bedrijf zijn entree op deze markt zou maken.

In lokale Amerikaanse media wordt volop gespeculeerd over de toekomst van het project. Zo meldde The Public’s Radio op basis van ‘bronnen’ dat de definitieve beslissing waarschijnlijk pas eind volgend jaar wordt genomen. Daarmee zou het hele park op losse schroeven komen te staan, omdat het dan waarschijnlijk niet meer in aanmerking komt voor een fiscale regeling die eind dit jaar afloopt en een belastingvoordeel van zo’n 15% oplevert.

Vineyard Wind, een consortium van Copenhagen Infrastructure Partners (CIP) en groene-stroomleverancier Avangrid Renewables, bezweert evenwel dat het project gewoon doorgaat, en doet er in een lange verklaring alles aan om alle betrokken partijen gerust te stellen. Wel geeft het toe dat de oorspronkelijke planning niet meer haalbaar is, en dat ‘opties worden geëvalueerd om het project op een later moment op te leveren’.

Donderslag

Volgens de groep kwam het besluit van Boem om voorlopig geen milieuvergunning te verlenen als een donderslag bij heldere hemel en brengt die de creatie van 3.600 nieuwe banen in gevaar. Ook zou het een forse tegenslag zijn voor de Amerikaanse windenergiesector. Met een vermogen van 800 Megawatt is Vineyard Wind het eerste grote commerciële offshore windproject van de VS. Het zou de eerste stap moeten worden in de installatie van 3.200 Megawatt productiecapaciteit in het gebied, waarmee de staat Massachusetts ongeveer 20% van zijn stroombehoefte kan dekken.

Vineyard Wind benadrukt tenslotte dat het zeer begaan is met het mariene milieu en dat er specifiek over de bescherming van de Noordkaper een ‘historisch akkoord’ is gesloten met vier grote organisaties van dierenbeschermers. Kennelijk in een poging om vertrouwen uit te stralen heeft het consortium afgelopen vrijdag zelfs drie nieuwe voorstellen ingediend bij de staat Massachusetts voor de bouw van een tweede windpark, dat pal naast het eerste moet komen. Twee daarvan voorzien in een windpark van 800 Megawatt, de derde in een park van 400 Megawatt. CEO Lars Pedersen verwacht binnenkort nadere details over dit ‘opwindende’ project bekend te kunnen maken.

Wordt vervolgd.

De goede walvis om op te jagen

411. Dat is volgens twee plaatselijke dierenactivisten, Emily Green en Jane Davenport, het exacte aantal nog levende Noord-Atlantische noordkapers. Ze noemden dat cijfer een tijdje geleden op een hoorzitting van het Amerikaanse visserij-instituut NOAA Fisheries.

Ze hadden nog een paar pijnlijke cijfers: 95 is het aantal vruchtbare noordkaper-vrouwtjes en 28 het aantal in de afgelopen twee jaar gevonden dode dieren. De twee belangrijkste doodsoorzaken zijn aanvaring door schepen en verdrinking doordat de walvissen in visnetten of -lijnen verstrikt raken.

Dat laatste was ook de achtergrond van de hoorzitting. De dierenactivisten willen dat er beperkingen worden gesteld aan de visserij in de Amerikaanse kustwateren en dat er een snelheidsbeperking voor de scheepvaart wordt ingevoerd. Plaatselijke vissers verzetten zich en stelden nog nooit een noordkaper te hebben gezien in het gebied. Volgens Green en Davenport komt dat doordat de soort inmiddels extreem zeldzaam is, maar is er wel degelijk bewijs in overvloed dat ze in het gebied voorkomen. Canada heeft inmiddels wel maatregelen aangekondigd.

De noordkaper behoort tot de familie van de zogenoemde echte walvissen. Die benaming hebben ze te danken aan Engelse walvisvaarders, die ze beschouwden als de ‘right whale’ om op te jagen. Ze zijn relatief traag, groot en zinken niet als ze zijn beschoten. De grootste exemplaren zijn ongeveer zestien meter lang en wegen zo’n negentig ton.

De locatie waar het windpark moet verrijzen, ligt overigens ook vlakbij het eiland Nantucket, dat eeuwenlang een centrum van de walvisvaart was. Dat inspireerde niemand minder dan Herman Melville tot het schrijven van Moby Dick. Daarin levert de van Nantucket afkomstige Captain Ahab een gevecht op leven en dood met de witte potvis Moby Dick.

De Nederlandse bedrijven waren dus gewaarschuwd…