Bij de onderhandelingen is overeengekomen dat Vlaanderen geen schadevergoeding moet betalen voor het stopzetten van de contracten. Bijgekomen baggerwerken op Linkeroever worden geïntegreerd in de lopende baggercontracten. Zo kunnen er forse efficiëntiewinsten worden geboekt.

Sleephopperzuigers kunnen bijvoorbeeld efficiënter ingezet worden: als één baggeropdracht door (weers)omstandigheden niet kan worden uitgevoerd, kan een andere baggeropdracht daarvoor in de plaats worden gedaan.

Deze baggercontracten lopen dan nog tot begin 2022. Daarna kunnen alle baggeraars meedingen naar alle baggerwerken. ‘We rekenen af met een erfenis van de oude politieke cultuur’, zegt Weyts. ‘De nieuwe, open en moderne manier van werken zal de Vlaamse belastingbetaler minder kosten.’

Waaslandhaven

In de Waaslandhaven (op Linkeroever) wordt voortdurend gebaggerd, om te vermijden dat de dokken en de vaargeulen zouden dichtslibben. De Belgische staat wees in 1972 alle baggerwerken op de Antwerpse Linkeroever toe aan drie baggeraars: Algemene Baggermaatschappij, Ackermans & van Haaren (ondertussen allebei opgegaan in Deme) en Jan De Nul.

De contracten vermeldden geen jaarlijks baggervolume en ook geen einddatum. Dit maakte het onmogelijk voor andere baggeraars om mee te dingen naar de opdracht. Het was dan ook in strijd met de huidige wetgeving op overheidsopdrachten en oogstte kritiek van onder meer het Rekenhof.

Het verbreken van de contracten zou echter gepaard kunnen gaan met een forse schadevergoeding, op kosten van de Vlaamse belastingbetaler. Eerdere pogingen om de contracten te beëindigen, mislukten keer op keer.