Daartoe heeft minister Stientje van Veldhoven van Milieu en Wonen besloten. Bij een zbo kan de Tweede Kamer net even beter in de potten kijken dan bij een bv, ook al zijn de aandelen van die bv volledig in staatshanden.

De nieuwe bestuurlijke organisatie is de zoveelste in een proces van voortdurende structurele hervormingen in het spoorvervoer. Vroeger was het spoorbeheer gewoon een directe staatstaak, net als het laten rijden van treinen over dat spoorwegnet. In een vlaag van liberalisering moest alles worden ‘uitgeplaatst’. Er moest ook een strikte scheiding komen tussen de slager en de keuring van diens vlees. En om alles bestuurlijk zoveel mogelijk op te tuigen, kwam er behalve ProRail ook een afzonderlijke toezichthouder voor het goederenvervoer. Dit ook met het oog op de nieuwe Betuweroute.

Het gevolg van deze trias politica waren eindeloze ruzies tussen het spoorbedrijf aan de ene kant en de twee netbeheerders aan de andere kant. De werkelijke problemen op het spoor (herfstblaadjes op de rails, vastgevroren wissels, onbetrouwbare treinenloop en overvolle coupés) werden niet aangepakt maar van het ene naar het andere bestuurlijke bord doorgeschoven. Den Haag keek machteloos toe hoe op de Kijfhoek en in gebouw de Inktpot met modder werd gesmeten.

Dit leed lijkt achter de rug. ProRail voldoet zelfs heel behoorlijk aan zijn taken, merkt Van Veldhoven in haar Kamerbrief op. Tja, het heeft ook al een paar jaar niet gesneeuwd en gevroren. De Raad van State raakt een, in zijn nu pas gepubliceerde advies over de omvorming tot een zbo, de juiste snaar. Bij het plan zelf heeft de Raad verscheidene kanttekeningen, maar de interessantste vraag die hij oproept, is: moet je, juist nu alles op het spoor weer een beetje op de rails lijkt te staan, weer opnieuw ingrijpen in de structuur?

Dat ben ik van harte eens met de Kneuterdijk. Blijf er nou eens van af. Verberg je niet achter structuren, maar ga doen waar het op aan komt: regeren.