Het is een van de veertien aanbevelingen in een witboek van de semi-overheidsorganisatie, dat volgt op een vorig jaar uitgevoerd onderzoek. Daaruit bleek dat bij 55% van de 500 onderzochte containers de opgave van de gevaarlijke lading niet aan alle eisen voldeed. In 43% was de lading niet op de juiste manier vastgezet en in 6,5% van de gevallen was er sprake van, al dan niet opzettelijk, verkeerd opgegeven lading.

Scheepsramp

Indirect vormde de scheepsramp met de ‘Maersk Honam’ (15.266 TEU) de aanleiding voor het Amerikaanse onderzoek. Die vloog op 6 maart 2018 midden in de Perzische Golf plotseling in brand. Het bluswerk nam maanden in beslag en vijf bemanningsleden verloren het leven. Volgens het NCB is de oorzaak van de uitslaande scheepsbrand niet achterhaald, maar zijn er vermoedens dat niet of verkeerd opgegeven goederen een rol hebben gespeeld.

Volgens de International Union of Marine Insurance (IUMI) gaat het waarschijnlijk om de grootste averij grosse-schade uit de geschiedenis, al plakt de verzekeringsclub daar geen cijfers op. Wel zegt die dat ladingbelanghebbenden voor ruim de helft van de ladingwaarde moeten bijdragen aan de kosten van de redding van schip en lading. De afwikkeling van deze averij grosse gaat overigens nog jaren in beslag nemen.

Misdeclaratie

Volgens de NCB neemt het aantal incidenten als gevolg van ‘misdeclaratie’ van gevaarlijke lading toe. Vorig jaar waren er wereldwijd negen branden op containerschepen waarbij mensen het leven verloren en waarbij grote schade aan schip en lading ontstond. Zo worden de kosten van de reparatie van de ‘Maersk Honam’ op dertig miljoen dollar geschat. Bovendien nemen de risico’s en de omvang van potentiële schades toe als gevolg van de enorme schaalvergroting in de containervaart in de afgelopen jaren.

Het bureau beveelt een ‘uitgebreide, holistische en gecoördineerde aanpak’ aan om die trend te keren. Andere, wat meer concrete, aanbevelingen uit het witboek zijn programma’s om tot een cultuurverandering in de sector te komen en cut off-tijden (uiterste aanlevertijd van goederen en gegevens) beter na te leven, zodat er meer tijd is om gegevens te controleren en er minder kans is dat er als gevolg van haastwerk fouten worden gemaakt.

Het NCB, dat ooit is opgericht door een groep maritieme verzekeraars en de Amerikaanse kustwacht om ladingverlies door graanschepen tegen te gaan, noemt geen streefdata of namen van organisaties die zich zouden moeten committeren.