Zeevarenden klagen dat ze aan boord vrijwel alleen nog maar werken. Activiteiten in gemeenschappelijke ruimtes zijn er niet meer. En vaak zijn de voorzieningen ook niet zo luxe als bijvoorbeeld op de Aeolus van Van Oord, waarop zelfs een complete fitnesszaal is ingericht.

De omstandigheden dwingen zeevarenden door te werken. Zonder enig idee wanneer ze met verlof kunnen. Hoewel uit de Seafarers Happiness Index blijkt dat het gewone werk aan boord de werkdruk amper heeft verhoogd, geven zeevarenden wel aan dat er bovenop de al zware werkschema’s veel werk bij is gekomen. Zo moet er regelmatig volgens de hygiënenormen van een ziekenhuis worden geschrobd en afgespoten om het schip virusvrij te houden.

De constante angst voor infectie met het virus zorgt ervoor dat bemanningsleden fysiek en mentaal uitgeput raken. De onzekerheid over wanneer een einde komt aan deze situatie, zorgt voor angst en heimwee. Een ander groot probleem voor de zeevarenden is de grote hoeveelheid papierwerk, die vaak als totaal zinloos wordt ervaren. Het vergt echter zoveel tijd dat de noodzakelijke ontspanning aan boord nu ver te zoeken is.

Geen robots

Zeevarenden melden dat ze van het management aan de wal weinig steun krijgen. Uit eerdere Seafarers Happiness Indexen bleek al dat zeevarenden normaal gesproken een gevoel van grote afstand ervaren met het walpersoneel. Maar nu krijgen zelfs bekende en gerespecteerde bedrijven de kritiek dat ‘de kwaliteit van de managementondersteuning met de dag afneemt, met steeds meer prestatiedruk en minder mankracht’. ‘Ze zitten achter hun excelsheets en denken dat hun bemanning robots zijn, die nooit moe worden.’

Opvallende constatering is dat zeevarenden, die normaal graag zien dat ze voor de ontspanning even aan de wal kunnen, in deze tijd vaak juist helemaal geen behoefte hebben om van boord te gaan. Ze willen vooral hun werk veilig kunnen doen en naar huis kunnen reizen in plaats van een kort bezoekje aan de wal. Ze gaan pragmatisch met hun ‘gevangenschap’ om en snappen dat het nu belangrijk is voor de gezondheid aan boord om niet teveel met anderen in contact te komen.

Spanning stijgt

Met het verstrijken van de tijd, de toenemende stress en de aanhoudende onzekerheid stijgt ook de spanning tussen bemanningsleden aan boord. Oorzaken zijn de zorgen over de veiligheid, de gezondheid van de familie thuis en de onzekerheid wanneer ze zelf weer naar huis kunnen. Deze stress en zorgen maken dat er minder kameraadschap is tussen de bemanning. Dit verergert ook de bestaande problemen, zoals de mogelijkheid om te genieten van rust en het ontbreken van voorzieningen om te kunnen ontspannen.

Is er in normale tijden al vaak weinig gelegenheid voor sociale interactie of recreatieve activiteiten aan boord, nu gaat het leven aan boord met werkdagen van veertien uur alleen over werk. ‘We werken en eten alleen nog maar. We worden wakker om te werken, werken nog wat, pakken wat te eten, haasten ons naar onze hut, kijken een film op de laptop en gaan slapen’, merken de zeevarenden in de enquête op.

‘En dat herhaalt en herhaalt zich. We hebben niets om van te genieten. Niemand gebruikt gemeenschappelijke ruimtes of neemt de moeite om iets te organiseren.’

Ondanks alle negatieve geluiden zijn er ook zeevarenden die hun mede-bemanning prezen en zeiden dat ze zich ‘onderdeel van een grote familie’ voelen. Een enkeling heeft zelfs het gevoel dat hun collega’s hen beter begrijpen dan hun familie thuis.

Trots

En hoewel deze moeilijke tijd haar tol begint te eisen, is er ook een overweldigend gevoel van trots onder de zeevarenden dat ze nu het verschil kunnen maken. Bemanningen lezen over het in paniek hamsteren van burgers en de lege schappen in de supermarkten en zijn er trots op dat ze er alles aan doen om de samenleving te voorzien van essentiële goederen. Ze hopen wel dat hun offers en toewijding in betere tijden worden herinnerd.

Op de loopband voor zeevarenden
Secretaris-generaal Guy Platten van de International Chamber of Shipping (ICS) besloot geld in te gaan zamelen voor hulp aan zeevarenden. Hij wil 1500 Britse pond ophalen door op 16 mei een halve marathon te gaan lopen op zijn oude loopband thuis. Zijn actie maakt deel uit van de Global Champions Unite campagne om binnen negentig dagen 60.000 pond op te halen voor de hulp aan zeevarenden.

Volgens Platten verdienen de zeevarenden onze steun: ‘Tijdens deze Covid-19 pandemie zetten zeevarenden hun taken voort door de wereld te voorzien van voedsel, brandstof, medische apparatuur en andere essentiële benodigdheden. Met het inzamelen van geld kunnen we de zeevarenden ondersteunen en de aanvoerlijnen draaiende houden om onze supermarkten gevuld te houden.’

Het geld gaat naar Mission to Seafarers. Deze organisatie is opgericht in 1856, wordt volledig gefinancierd met donaties en biedt noodhulp, praktische ondersteuning en een vriendelijk welkom voor bemanningen die meer dan 200 havens in 50 landen over de hele wereld bezoeken. Met een donatie van £ 15 kunnen zeevarenden contact onderhouden met vrienden en familie, met 50 pond kunnen de mensen van Mission to Seafarers zeevarenden aan boord bezoeken en met 100 pond kunnen zeevarenden psychologische hulp krijgen.

Doneren

Doneren aan de actie van Guy Platten kan via de website van JustGiving. Volgens Platten is dat eenvoudig, snel en volledig veilig. Direct doneren aan de Global Champions Unite campagne kan ook.