Daar worden ’geselecteerde functies uit verschillende gebieden onder één dak samengebracht, waardoor synergieën mogelijk zijn en kwaliteitsbeloften aan de klanten worden waargemaakt’, heet het in ronkende marketingtaal.

De Duitse containerrederij heeft al zeven van die kwaliteitscentra, verspreid over de aardbol. Ze zijn te vinden in Atlanta (VS), Suzhou (China), Kuala Lumpur (Maleisië), Mumbai (India), Bogota (Colombia), Viña del Mar (Chili) en Santos (Brazilië).

Maar Mauritius? Een postzegel in de Indische Oceaan op bijna tweeduizend kilometer van het Afrikaanse vasteland, dat nu niet precies bekend staat als logistieke hotspot. De hoofdstad Port Louis beschikt weliswaar over een containerterminal met vijf kranen en er zijn plannen om die uit te bouwen tot een draaischijf met een capaciteit van een miljoen teu per jaar. Maar toch.

Mauritius Leaks

Waar Mauritius wel bekend van is, zijn de Mauritius Leaks. Een internationaal collectief van onderzoeksjournalisten bracht vorig jaar op basis van een karrenvracht gelekte documenten aan het licht dat het eilandstaatje een belangrijke rol speelt bij internationale belastingontwijking in, vooral, Afrikaanse landen.

Pikant was de ontdekking dat nota bene Bob Geldof, u weet wel, die van Live Aid, met zijn investeringsbedrijf 8 Miles ook van de Mauritius-route gebruikmaakt, dat daardoor slechts 3% belasting betaalt.

Maar niet alleen het belastingklimaat is er aangenaam. De gemiddelde temperatuur op de voormalige Nederlandse, Franse en Britse kolonie, die overigens vernoemd is naar onze bloedeigen Prins Maurits, ligt er het hele jaar tussen de 19 en 32 graden en het eiland is omgeven door eindeloze witte zandstranden.

Voeg daarbij dat de Mauritiaanse keuken faam geniet als een geslaagde mengeling van Franse, Chinese en Indiase invloeden, dan mag duidelijk zijn dat alle voorwaarden aanwezig zijn voor een stukje eersteklas kwaliteitsbeleving.