‘Het zou niet alleen moeten gaan om de impact van de zwavel, maar ook wat er in het water komt in plaats van in de lucht’, zei Bill Hemmings, directeur bij Transport & Environment, tijdens een symposium over de aanstaande zwavelrichtlijn en alternatieve brandstoffen.

Wereldwijd investeren reders miljarden om hun vloot te laten voldoen aan de 2020-zwavelrichtlijn van de International Maritime Organization (IMO). Die verplicht scheepseigenaren per 1 januari de maximaal toegestane hoeveelheid zwavel in scheepsbrandstoffen terug te brengen van 3,5 naar 0,5%.

Waswater lozen

Rederijen hebben enorme sommen geld geïnvesteerd in deze scrubbers, die de zwavel uit de uitlaatgassen wassen door deze te benevelen met zeewater, waardoor de uitstoot voldoet aan de normen die de IMO voorschrijft. Bij de open-loop scrubber wordt het zwavelhoudende waswater vervolgens in zee geloosd.

Hoe schadelijk dat voor het milieu is, blijft vooralsnog onduidelijk. Critici vrezen dat als er massaal waswater wordt geloosd in zee dat er een milieuramp aanstaande is. Onderzoeken naar de milieueffecten spreken elkaar tegen. Feit is wel dat steeds meer havens en overheden het lozen van waswater verbieden, zoals China en Singapore.

‘We weten nu meer van deze apparaten dan tien jaar geleden. Het argument om de regels niet te veranderen om je investering te beschermen, houdt niet langer stand als de omstandigheden veranderen’, vindt Hemmings.