Dat blijkt uit onderzoek van klimaatwetenschappers van de universiteit van Cardiff. Oceaanverzuring treedt op als er meer CO2 uit de atmosfeer in zeewater wordt oplost dan door plantengroei wordt gebonden. Volgens de onderzoekers komt ongeveer een derde van de CO2 die vrijkomt bij het verbranden van fossiele brandstoffen in de oceanen terecht. Sinds het begin van het industriële tijdperk zou zo al ruim 500 miljard ton zijn geabsorbeerd.

Zuurgraad

De onderzoekers hebben de zuurgraad van het zeewater in de afgelopen 22 miljoen jaar gereconstrueerd door de chemie te bestuderen van fossiele schelpen van kleine zeedieren die nabij de oppervlakte leefden. Daarmee konden ze een verband aantonen tussen de ontwikkeling van de zuurgraad en CO2-niveaus en emissiescenario’s voor CO2 die worden gehanteerd door het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC).

De huidige zuurgraad is waarschijnlijk al lager (hoe lager de Ph-waarde, hoe zuurder) dan ooit in de afgelopen twee miljoen jaar. Zonder klimaatbeleid stijgt het CO2-gehalte van het oceaanwater tot het eind van de eeuw waarschijnlijk van 400 tot 930 ppm (parts per million). Dan wordt het water zuurder dan tijdens het Midden Mioceen, zo’n veertien miljoen jaar geleden, toen de gemiddelde temperatuur zo’n drie graden Celsius boven die van nu lag.

Wetenschappers vinden steeds vaker aanwijzingen voor negatieve effecten van oceaanverzuring. Bekend is al dat sommige vissoorten hun reukvermogen kunnen verliezen, waardoor ze geen voedsel meer kunnen vinden of roofvissen vermijden. De onderzoekers hebben berekend dat de economische schade als gevolg van oceaanverzuring kan oplopen tot 300 miljard dollar per jaar.