De zeeloodsen, die doorgaans aangesloten zijn bij een grote vakbond, gaan staken. En de rivierloodsen, al dan niet vakbondsleden, zijn dan technisch werkloos. Want als er geen zeeloodsen zijn voor de zone Noordzee-Vlissingen, komen daar geen schepen voor Antwerpen aan en krijgen schepen in Antwerpen geen toestemming om uit te varen naar zee.

Ook op de laad- en loskades zal niet worden gewerkt worden, want de havenarbeiders zijn wel van plan om te staken. Hun vakbonden zijn van plan stakersposten te plaatsen op vier strategische locaties in de haven, om zo de toegang tot enkele belangrijke terminals onmogelijk te maken. Mogelijk sturen ze ook vliegende stakersposten uit.

Dat de staking op een maandag plaatsvindt, vergemakkelijkt het stakingsgevoelige bedrijven om hun weekend te verlengen en de deuren gesloten te houden. Sommige bedrijven vergemakkelijken de keuze voor twijfelaars en niet-vakbondsleden – die niet via een stakingskas worden vergoed – door probleemloos aanvragen voor een dagje vrij goed te keuren.

De petrochemische bedrijven blijven vermoedelijk minstens gedeeltelijk aan de slag. Dat hangt af van de stakingsbereidheid van hun werknemers. En die ligt in Vlaanderen in de privésector traditioneel veel lager dan in de openbare sector en eraan gerelateerde activiteiten. De petrochemische sector is eerder beducht voor wegblokkades van stakers uit andere havengebonden sectoren. Hierover zenden de vakbonden trouwens ambigue signalen uit.