East West Forwarding (EWF) verhuisde in september naar een andere locatie binnen Rotterdam om, naar eigen zeggen, de ‘stormachtige groei bij te kunnen houden’. Eerder die maand opende de expediteur een nieuwe vestiging in Duitsland. Hiermee komt het totale aantal vestigingen op vier. Naast kantoren in Nederland en Duitsland heeft EWF twee vestigingen in Rusland, het voornaamste werkterrein van het bedrijf. Van alle transporten van EWF gaat 85 procent naar Rusland en andere voormalige Sovjetstaten.

De Nederlandse expediteur merkte weinig van de spanningen tussen Oost en West die tijdens de korte oorlog in Georgië opliepen. Koude Oorlog? ‘Niet in de handel’, vertelt Jan Maas, samen met zijn Wit-Russische vrouw Olga Dudko directeur en oprichter van EWF. Het in 2003 opgezette expeditiebedrijf heeft in enkele jaren tijd de omzet zien groeien tot 14 miljoen euro. Ook de winstcijfers zien er ‘mooi’ uit, aldus Maas. ‘We denken dat we voor het tweede opeenvolgende jaar genomineerd gaan worden voor de Gazellen Awards (verkiezing van de snelst groeiende bedrijven van Nederland, JR).’ Gezeten tussen de verhuisdozen in zijn gloednieuwe kantoor aan de Smirnoffweg in Rotterdam vertelt Maas over de groei van zijn bedrijf.

Waar de economische recessie veel logistieke bedrijven in Europa in de problemen brengt, ziet EWF zijn marktwaarde stijgen. Rusland is een geval apart, van economische terugval is er weinig te merken. Het land verkeerde na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in een crisis, maar heeft inmiddels de weg omhoog ingeslagen. De import- en exportcijfers van de voormalige Sovjetheilstaat groeien exponentieel. In 2006 importeerde Rusland goederen ter waarde van 162,7 miljard euro. In 2004 lag dit nog op 75,6 miljard euro. Exemplarisch voor de wederopbouw van Rusland is, welke goederen er veel worden ingevoerd: vooral bouwmaterialen, halffabrikaten en automotive-producten gaan die kant op.

Nederland exporteerde vorig jaar 6,5 miljard euro aan goederen naar Rusland, 20 procent meer dan het jaar ervoor. De grootste Europese handelspartner van Rusland is echter Duitsland, dat dan ook een belangrijk werkterrein is voor EWF. Vandaar dat EWF afgelopen zomer een nieuw kantoor opende in Rodgau, een plaats in Duitsland net buiten Frankfurt am Main. Moesten de medewerkers van de kantoren in Moskou en Sint-Petersburg voorheen naar Rotterdam bellen om contacten te leggen tussen verladers en vervoerders. nu lopen de contacten veelal via de Duitse vestiging. ‘We willen inspelen op de Duitse markt. We benaderen bestaande klanten om te vragen of wij ook van daaruit andere transporten voor ze kunnen doen’, aldus Maas.

De economische groei is niet de enige verklaring voor de groei van EWF. Zeg je Rusland, dan zeg je bureaucratie (en corruptie, maar hierover willen betrokkenen, Maas incluis, niet openlijk spreken). Er is veel veranderd in Rusland, maar de papierwinkel uit de Sovjettijd floreert als nooit tevoren. ‘Een groot deel van onze taken is het opvoeden van klanten in het zakendoen, in het opstellen van facturen en vrachtbrieven’, vertelt Maas.

Zonder de bureaucratische rompslomp zou het vervoer naar Rusland en omstreken niet moeilijker zijn dan het transport naar pak hem beet Griekenland. ‘De indianenverhalen van vroeger zijn over. Vervoer naar Rusland is misschien nog wel veiliger dan naar Italië. Chauffeurs parkeren in Rusland op beveiligde parkeerplaatsen.’

Maas laat met een voorbeeld zien hoe de omslachtige bureaucratie in Rusland de transportstromen een ‘onlogische’ wending geven. De Rotterdamse expediteur kreeg van de Lada-fabriek in Rusland de opdracht om met spoed mallen uit China te bezorgen. ‘De mallen kwamen per vliegtuig naar Schiphol’, vertelt Maas. ‘Vervolgens zijn ze met een bestelbus naar Rusland doorvervoerd. Vliegen zou langer geduurd hebben, want het duurt soms wel vier dagen voordat een lading op het vliegveld ingeklaard is.’

Over de weg zijn de douaneformaliteiten nog het eenvoudigst. Veel gaat er dan ook nog steeds per truck naar Rusland. Voor het vervoer van zo’n vierduizend truckladingen per jaar werkt EWF met vaste charters. EWF beschikt tevens over eigen materieel. Voor een Nederlandse multinational in de chemie schafte Maas drie koeltrailers aan voor het vervoer van zeer gevaarlijke stoffen tot achter de Oeral. Ook rijden er in Polen acht trucks rond met de naam EWF. ‘Die eigenaar vond ons logo zo mooi dat hij er mee wilde rijden. Toen hebben wij de zeilen betaald.’

Over water zijn de douaneformaliteiten omslachtiger. Toch zit deze modaliteit in de lift, vertelt Pierre Rietveld, zeevaartspecialist bij EWF. ‘Het aantal containers is het afgelopen jaar verdubbeld. We doen nu zo’n 3000 teu op Rusland.’ Rusland betekent in dit verband Sint-Petersburg, de havenstad in het noorden van Rusland. Regelmatig stuit EWF in Sint-Petersburg op een tekort aan capaciteit. Ook chauffeurs ondervinden de nodige problemen. Rietveld: ‘Ze moeten soms wel twee dagen op de terminal wachten. En dan zeuren ze bij ECT als ze een paar uur moeten staan.’