Meer dan de helft van de in Rusland verkochte bloemen komt via Nederland het land binnen. Maar het vervoer ervan doen de Russen zelf.

Rusland verviel in de jaren negentig van internationale supermacht tot een noodlijdend land. Hoewel de Nederlandse berichtgeving vaak doet vermoeden dat het land zijn welvaart en plaats aan het mondiale firmament inmiddels hervonden heeft, is het nog lang niet zo ver. De binnenlandse koopkracht stijgt aanzienlijk, maar ligt nog steeds op een erg laag niveau. Karakteristiek voor deze ontwikkeling in Rusland is de bloemenverkoop. Rusland is de vijfde afzetmarkt voor Nederlandse bloemen, maar het potentieel is vele malen groter. ‘Rusland importeerde in 2007 voor 120 miljoen euro sierteelt. In 2016 ligt dit naar verwachting rond de 280 miljoen euro’, vertelt marktmanager Gijsbert Dros van Flora Holland op het seminar Agrologistiek Rusland vorige maand in Aalsmeer. ‘De Russen zijn gek op bloemen. In andere landen hebben we de bloemencultuur moeten creëren, in Rusland bestond die al.’

Aan de hand van drie foto’s beeldt Dros de situatie in Rusland sprekend uit. Eén foto toont een gevarieerd bloemenboeket, het tweede kent al minder soorten en de derde foto bestaat uit simpele bosjes. De eerste foto is genomen in een bloemenzaak in Moskou, de andere in kiosk in de hoofdstad en de derde op het Russische platteland. Vooral het Russische achterland biedt enorme mogelijkheden. Moskou mag dan de duurste stad van Europa zijn, op het Russische platteland liggen de maa nd lonen rond een paar honderd euro. Een tiental bloemenhandelaren en ook logistieke diensverleners waren op het door de Economische Voorlichtingsdienst (EVD) georganiseerde seminar in Aalsmeer afgekomen. Onder hen de Partner Logistics Group, gespecialiseerd in het automatiseren van distributiecentra. Het bedrijf uit Beneden-Leeuwen, Gelderland, deed onlangs zijn eerste stapjes in Rusland. ‘Wij gaan een distributiecentrum opzetten in Sint-Petersburg’, vertelde de ceo Hans Schultz. ‘Onze klanten slepen ons naar Rusland.’ Ook hij gelooft heilig in het potentieel van Rusland. ‘De Russische infrastructuur laat nog erg te wensen over. Wij hebben die infrastructuur wel en kunnen daardoor goed op de kansen inspelen.’

Die infrastructuur vertaalt zich in een ijzersterke positie van de Nederlandse bloemensector op de Russische markt. Maar liefst 69 procent van de ingevoerde sierteelt draagt de Nederlandse signatuur. De concurrentiepositie van Nederlandse telers staat echter onder druk. Steeds vaker vinden bloemen vanuit ZuidAmerika hun weg naar Moskou. Maar ook rozen uit Ecuador en Colombia worden in Aalsmeer geveild. Ze komen per vliegtuig aan en gaan per truck verder. De aeronautische infrastructuur (zowel fysiek als administratief) in Rusland laat te wensen over.

De logistieke mogelijkheden van Nederland in Rusland lijken zich vooralsnog te beperken tot juist het bieden van die infrastructuur, of het optimaliseren ervan. Het fysieke transport wordt door Russen zelf uitgevoerd. Ook vanuit Nederland. De in Aalsmeer geveilde bloemen gaan per Russische truck naar Rusland. ‘Als de Russen één insect in een volle wagen bloemen aantreffen, kunnen ze je wegsturen’, vertelt een deelnemer op de seminar Agrologistiek Rusland. En wie wil zijn vingers branden aan de willekeur van een (corrupte) Russische ambtenaar?