In sommige gevallen blijkt dat er geen transportverzekering is gesloten of er is wel een transportverzekering, maar er kan bijvoorbeeld onduidelijkheid ontstaan over de reikwijdte van de afgesloten verzekering doordat koper en verkoper blijkbaar geen goede afspraken met elkaar hebben gemaakt.

Van de huidige elf Incoterms zijn er slechts twee die de verkoper verplichten een transportverzekering af te sluiten ten behoeve van de koper, te weten CIF en CIP. De overige negen Incoterms verplichten noch de verkoper noch de koper tot het afsluiten van een transportverzekering.

Volgens de Incoterms CIF en CIP dient de verkoper een transportverzekering af te sluiten op ten minste minimale condities als genoemd in de Institute Cargo Clauses (C) van 1 januari 2009. Deze dekken slechts een zeer beperkt aantal gevaren.

De verzekeringsdekking dient in te gaan op het moment dat het risico van schade en verlies overgaat van verkoper op koper. Bij de Incoterm CIF is dit op het moment dat de goederen zijn geladen aan boord van het schip in de verschepingshaven en bij CIP op het moment dat de goederen worden overgedragen op de genoemde laadplaats aan de eerste vervoerder in de gehele keten.

Bij de Incoterm CIF dient de dekking van de transportverzekering tot aankomst in de overeengekomen haven van bestemming. Bij de Incoterm CIP is dit de overeengekomen plaats van bestemming. Bij deze laatste Incoterm is het verzekerde traject ruimer dan bij de Incoterm CIF.

In de praktijk zien wij regelmatig schaden onder de Incoterm CIF waarbij de koper in de veronderstelling is, dat hij een warehouse to warehouse dekking heeft. Zoals ik hierboven al heb omschreven is dit standaard niet het geval. Het voortraject tot en met belading in het zeeschip is voor rekening en risico van de verkoper. Het transportrisico vanaf de aankomsthaven naar de plaats waar de koper is gevestigd valt eveneens, normaal gesproken, buiten het verzekerde traject.

Ontstane transportschade op dit laatste deel van het transport valt daardoor buiten de dekking van de transportverzekering.

In sommige gevallen is het niet aan te tonen waar precies de schade is ontstaan en dit geeft derhalve weer problemen met de schadeafwikkeling. Al met al geven dergelijke situaties in geval van zo’n schade discussies tussen verkoper en koper.

Het zou daarom aan te bevelen zijn, dat het ICC bij het opstellen van de nieuwe Incoterms 2020 hiermee rekening zou houden en de verkoper verplichten om in ieder geval een warehouse to warehouse dekking af te sluiten ten behoeve van de koper. Dit kan in de toekomst al veel onnodige discussies vermijden.

Het zou nog beter zijn als de dekking bij CIF en CIP gebaseerd werd op de Institute Cargo Clauses (A) van 1 januari 2009, welke een veel uitgebreidere dekking bieden. Ik besef wel dat zo’n dekking niet in alle gevallen mogelijk zal zijn, maar dat laatste is een kwestie van goede communicatie tussen verkoper en koper in een dergelijk geval.