Boris Johnson won een interne partijverkiezing met dik twee derde van de stemmen, met Jeremy Hunt als tegenstander. De oud-burgemeester van Londen erft een politieke puinhoop, maar die is beslist niet alleen veroorzaakt door zijn ambtsvoorganger, Theresa May. Het grootste probleem is dat de
Tory-partij zowel Brexiteers als Remainers kent.

May slaagde erin een overeenkomst te sluiten met de Unie over een ordelijke uittreding van het Verenigd Koninkrijk. Dat akkoord, dat drie keer werd verworpen, voorziet ook in een regeling voor het grensprobleem op het Ierse eiland. May heeft daarna nog getracht een compromis te sluiten met de grootste oppositiepartij, Labour, die aandringt op nieuwe verkiezingen en eventueel ook een nieuw referendum. Een grote meerderheid van het Lagerhuis is tegen een ‘no deal’, waarop Johnson lijkt aan te sturen.

De Europese Commissie heeft het VK al twee keer uitstel verleend van de Brexit-datum, die nu is vastgesteld op 31 oktober aanstaande. Johnson heeft in zijn campagne binnen de partij keer op keer laten weten desnoods op een no deal aan te willen sturen. Hij gokt op verdere toezeggingen van Brussel om dit te voorkomen. De deal met May moet het worden en als Johnson erger wil voorkomen, moet hij maar zien die overeenkomst er in het Britse parlement doorheen te krijgen.

Nieuwe verkiezingen

De Britse media hadden het er woensdag, daags nadat Johnson partijleider werd, lekker druk mee. Johnson heeft Labour alvast verder van zich vervreemd, maar laat nieuwe verkiezingen niet helemaal buiten beschouwing. In dat geval ‘zullen we Jeremy Corbyn (de Labour-fractievoorzitter, red.) verslaan’, zei de nieuwe premier. Een mogelijkheid waarover ook wordt gespeculeerd, is een coalitie met de Brexit Party van Nigel Farage, die met overmacht de Europarlementsverkiezingen in het VK won. Het probleem daarmee is dat Johnson last krijgt met de Remainers in eigen partij.

De gevolgen van een dreigende harde Brexit voor het bedrijfsleven blijven aanzienlijk. Het VK lijdt nu al zichtbaar, met een steeds lagere groei en toenemende ontslagen en overplaatsingen van activiteiten naar het continent. Een onordelijke uittreding betekent in elk geval dat alle voorzorg die exporteurs en vervoerders over het Kanaal hebben genomen straks in werking moet treden. Hoe het verder gaat, zal de komende maanden moeten blijken.