Toen ik hem op een gegeven moment vroeg waarom hij nog niet had gereageerd op een mail, lachte hij en zei dat hij geen intentie had daarop te reageren. Op de vraag waarom niet, antwoordde hij: ‘Dat lost zichzelf wel op, let maar op.’ En hij liet mij achter met gefronste blik.

De Brexit-dagkoers

Met enige regelmaat heb ik weer die frons op mijn gezicht. Sinds de Britten in al hun wijsheid hebben besloten de EU te verlaten, vind ik overal weer iets van en heb ik overal weer een antwoord op. Maar steeds als ik denk te weten hoe de Brexit zal verlopen, lees ik in de krant dat ik alweer ben ingehaald door de werkelijkheid.

Het is een soort dagkoers die wordt bepaald door politiek sentiment, onverenigbare belangen en onhoudbare beloftes. Het enige dat in de buurt komt van een bestendige gedragslijn is de lijn van Theresa May. Zij laat er geen misverstand over bestaan: Brexit is Brexit. Het volk heeft gekozen dus dat veelkoppig monster gaat er komen, one way or the other.

May heeft gelijk

Hoe meer ik daarover nadenk, hoe meer ik besef dat ze gelijk zal krijgen. May heeft de nodige klappen moeten incasseren. Ze verloor de meerderheid in het parlement, ze kreeg een motie van wantrouwen aan haar broek en haar Brexit-deal is met historische cijfers weggestemd. Maar in plaats van volledige paniek of een overweging tot aftreden doet May iets wat ik niet had verwacht: ze doet niets! En hoe langer ik daarover nadenk, hoe meer dat lijkt te kloppen. Laten we even de opties overwegen. Ik kan maar drie reële bedenken:

– Een harde Brexit;

– Brexit uitstellen en uiteindelijk afstellen;

– De fel bekritiseerde deal van May alsnog uitvoeren.

Iedereen is het erover eens: een harde Brexit kan en mag niet gebeuren. Dus dat nooit, althans dat wordt gezegd. Dan valt optie 1 dus af. Brexit uitstellen lijkt een gezichtsverlies op te leveren waar niemand op zit te wachten. De instructies die May heeft meegekregen van het parlement voor heronderhandeling zijn immers onuitvoerbaar, gezien de huidige positie van de EU. Dus als er wordt uitgesteld dan lijkt afstel de enige uitkomst. En laat dat nou zijn uitgesloten door May. Brexit was immers Brexit.

Dus als optie 1 en 2 afgeschreven zijn, dan resteert alleen nog optie 3, de deal die May vorig jaar had gerealiseerd en door iedereen vervolgens is vernietigd. Het enige wat May hoeft te doen om haar deal alsnog geaccepteerd te krijgen is te wachten op 29 maart 2019. Want hoe dichterbij die datum komt, hoe aannemelijker een no-deal Brexit wordt. En wat is altijd nog beter dan no-deal? Inderdaad, de deal van May. En die ligt al klaar. Die hoeft alleen nog maar te worden getekend bij het kruisje. En daar hoeft ze dus niets voor te doen. Sterker nog, om optie 3 te realiseren moet ze juist niets doen.

Well played

Dat verandert toch ineens het perspectief. May wordt verguisd door de media, ze ondergaat nederlaag na nederlaag en waarschijnlijk is zij degene die het laatst lacht (voor zover je van lachen mag spreken in deze situatie). Ongetwijfeld dat één van haar jeugdige assistenten haar in de afgelopen periode heeft gevraagd waarom ze niet reageert op al die berichten en ze zo weinig actie onderneemt. Ik durf te wedden dat ze zou zeggen: ‘Dat lost zichzelf wel op, let maar op.’ En ze krijgt nog gelijk ook. Well played Mrs. May, very well played.