Het wordt tijd dat ze eindelijk tot daden komt, vindt Peter van Dalen, lid van het Europees Parlement namens ChristenUnie-SGP en lid van de transportcommissie in dat parlement. Hieronder de tekst van zijn open brief aan Bulc.

‘De liberale Eurocommissaris voor Transport, Violeta Bulc, moet meer en beter leveren: geen woorden, maar daden! Bij haar benoeming als Eurocommissaris in 2014 waren er al twijfels. Inmiddels is ze ruim twee jaar in functie, en ze heeft nog weinig gedaan om die twijfels weg te nemen Ze reist stad en land in en buiten Europa af om speeches te houden, maar er komt weinig uit haar handen. Voor iemand met een zwarte band in taekwondo is mevrouw Bulc verrassend weinig doortastend.

Laat helder zijn, het gaat hier niet om de persoon Violeta Bulc. Als persoon is zij de vriendelijkheid zelve. Waar het om gaat is haar beleid – of juister: het gebrek daaraan. Toen mevrouw Bulc in Brussel aantrad als Europees Commissaris gaf ze aan geen ervaring te hebben met het beleidsterrein transport. Ze liet zich dan ook vrijwel direct de kaas van het brood eten, toen Commissievoorzitter Juncker geld zocht om zijn prestigeproject, het investeringsfonds EFSI, te vullen. Er werd een greep in de kas gedaan bij één van de meest concrete en succesvolle Brusselse projecten: geïntegreerd transportinfrastructuurbeleid in heel Europa (Ten-T).

Nul op het rekest
Wanneer Europarlementariërs iets aan de kaak stellen bij de Transportcommissaris volgt te vaak nul op het rekest. Misbruik van piloten in de luchtvaart doordat ze moeten betalen om te mogen vliegen? Helaas, zegt de Commissaris, daar kan ik niets aan doen, want het is een ‘vrije’ markt. De situatie in Calais, waar de hele Europese vervoerssector nog steeds last van heeft? Nee, daar kan de Commissaris niets aan doen, want dat is toch echt een zaak van Frankrijk. Oneerlijke controles van West-Europese vrachtwagenchauffeurs in Zuid- en Oost-Europa? De Commissaris geeft niet thuis.

Zo laat mevrouw Bulc veel problemen in het Europese transport liggen. Ronduit vervelend wordt het als dat zaken zijn die louter en alleen op het bordje van de Transportcommissaris zelf liggen. Transportorganisaties klagen al jaren over grote onduidelijkheden in de rij- en rusttijdenwetgeving en de handhaving daarvan.

Cabotage
Ook ontwikkelingen op het gebied van tolheffing of cabotage schreeuwen om het up-to-date brengen van de wetgeving. Al sinds het begin van de huidige mandaatperiode in 2014 wordt er daarom gevraagd om de komst van een nieuw wegvervoerpakket, een wetgevingspakket met duidelijkheid voor de sector. De Transportcommissie van het Europees Parlement schrijft nota bene op dit moment aan een resolutie waarin ze zeer dringend vraagt om dit pakket. Steeds weer wordt de introductie hiervan vooruitgeschoven. Het laatste nieuws? Er komt geen pakket, hooguit diverse losse voorstellen.

Minder wetgeving uit Brussel is meestal een zegen. De EU bemoeit zich met te veel, en wat gas terugnemen is daarom een goede zaak. Maar gebrekkige controle en de werkelijke problemen niet aanpakken brengt ons van de regen in de drup. De weinig doortastende houding van de Commissaris vormt bovendien een risico, bijvoorbeeld als zij namens de EU mede onderhandelt met de Golfstaten over luchtvaartakkoorden, of als door grote onvrede over oneerlijke concurrentie nationale politici van de weeromstuit voor gaan stellen, het vrij verkeer in Europa maar helemaal te stoppen.

Vastgelopen kwesties

De Commissaris hoeft echt geen stapel nieuwe voorstellen af te leveren. Ze moet wel oog hebben voor werkelijke problemen op transportgebied. Handhaaf gemaakte afspraken, dat is het belangrijkste! Verder, breng verouderde wetgeving bij de tijd en trek vastgelopen kwesties, zoals de situatie in Calais, definitief los door met de lidstaten om tafel te gaan en actie te nemen.

Kortom, het wordt tijd dat de Transportcommissaris gaat staan voor haar zaak. Piloten, chauffeurs, vervoerders, ja zelfs de lidstaten: ze zitten er allemaal op te wachten. Geen woorden maar daden, Commissaris!’