In elk geval was het volgens bezoekers van de permanente expositie Offshore Experience in het Maritiem Museum Rotterdam het beste idee voor duurzame energie op zee in 2019. Het aardige is dat plan niet is bedacht door een overgesubsidieerde projectorganisatie, maar door Karlijn, Floor, Sem en Stefan.

Ze zijn leerlingen van het zogenoemde Technasium Melanchthon uit Bergschenhoek. Nog leuker is dat ze allerlei academische types, zoals studenten van de TU Delft en technisch ingenieurs uit de maritieme industrie, achter zich lieten. Met welke, kennelijk minder briljante, vondsten zij aankwamen, vermeldt het museum overigens niet.

Sushi-liefhebbers

Het idee van Karlijn, Floor, Sem en Stefan is om zeewierplantages aan te leggen bij offshore-installaties. Zeewier, ‘best lekker’ volgens sushi-liefhebbers, wint snel aan populariteit als voedingsmiddel en bovendien schijnt er een reeks farmaceutische toepassingen te zijn. Ook vissen vinden zeewier fijn, om op te eten, om er tussen te paren en er eitjes op af te zetten.

Maar waarom is het nou zo duurzaam? Het museum meldt opgewekt dat zeewier CO2 opneemt, zoals elke plant overigens, en dat je er door verbranding stroom mee kunt opwekken. Een alternatieve vorm van biomassa dus. Dat de gebonden CO2 bij verbranding natuurlijk weer vrijkomt, lijkt een niet onbetekenend detail. Wellicht hebben de Technasium-leerlingen daar een oplossing voor bedacht, dat meldt het museum in elk geval niet.

Overigens, voor wie de aansluiting met het huidige onderwijsstelsel een beetje kwijt is: een Technasium is een formule voor technisch onderwijs. Er zijn er al 85 en het merk werd in 2003 geïntroduceerd. Kenmerken zijn samenwerking met het bedrijfsleven en Onderzoek & Ontwerpen als verplicht vak. En niet te vergeten ‘activerende didactiek’. Wie wil dat nou niet?