De prognose, welke neerkomt op een vlootuitbouw van anderhalf vliegtuig per maand tot 2028, is gebaseerd op een jaarlijkse groei van rond de 20%. Die volumetoename noemen de onderzoekers niet te hoog gegrepen vergeleken met de groei van het luchtvrachtvolume van Amazon tussen 2017 en 2019. Dat nam over die periode met jaarlijks 40% toe.

Nu beschikt Amazon over een vloot van 39 freighters, hoofdzakelijk B767’s, die bij diverse Amerikaanse vrachtmaatschappijen zijn ondergebracht, waaronder Atlas Air en ATSG. Amazon heeft zelf geen vliegvergunning, maar laat de toestellen vliegen onder de merknamen Prime Air en Amazon Air. Daarbij beperkt het de vliegactiviteiten nog tot Noord-Amerika.

Overnames

De Amerikaanse onderzoekers Joseph Schwieterman en Jacob Walls wijzen er in het rapport op dat de nieuwe draaischijf van Amazon in het Amerikaanse Cincinnati een nieuwe impuls zal geven aan de  expansie van de webwinkel in de luchtvrachtmarkt en het expresvervoer. Daarbij dwingt alleen al de capaciteit van de nieuwe hub, zo’n honderd vliegtuigen per dag, Amazon tot het opschalen van de activiteiten de komende tijd.

Een andere factor voor de verdere onstuimige groei is de intercontinentale ambitie van Amazon. Verder zal Amazon beginnen met de bouw van een internationaal routenetwerk met bestemmingen in Europa en Azië. Zo ontstaat een geïntegreerd systeem tussen de thuismarkt in de VS en de pakketdepots overzee.

Groei zal er volgens de onderzoekers ook zijn door de komst van meer kleine vrachtvliegtuigen in de vloot van Amazon de komende jaren voor de fijnmazige distributie. Concurrent FedEx beschikt al over zo’n vloot en Amazon wil dat voorbeeld zo snel mogelijk kopiëren om een fijnmazig netwerk op te zetten met aan- en afleverpunten in de minder drukke delen van de VS. Zo wordt het ook minder afhankelijk van de logistieke diensten van US Post, dat over een fijnmazig en goedkoop pakketnetwerk beschikt op het Amerikaanse platteland.

Ook voorzien de onderzoekers dat Amazon de vloot zal vergroten door gericht vrachtmaatschappijen over te nemen in de wereld. Bijvoorbeeld om ook op andere continenten zoals Europa over de noodzakelijke vliegvergunningen te kunnen beschikken. Nu heeft Amazon alleen deelbelangen in Amerikaanse vrachtmaatschappijen als Atlas Air.

Interessant zal daarbij zijn hoe de webwinkel daarbij de juridische regels zal omzeilen in de EU. Daar mogen bedrijven buiten de Unie, maar maximaal 49% van de aandelen bezitten in Europese luchtvaartmaatschappijen. Dat was ook de reden waarom FedEx bij de overname van het Nederlandse TNT Express de luchtvaartpoot (TNT Airways) moest verkopen.

Indien Amazon in 2028 over een vloot van 200 vrachtvliegtuigen beschikt, is het internationaal gezien een grootmacht, maar is het in de VS nog steeds een stuk kleiner dan de grote integrators UPS en FedEx. De laatste expresvervoerder beschikt met onderaannemers bijvoorbeeld nu al over een gigantische vloot van   600  vrachtvliegtuigen.

Amazon voert nu zo’n honderd vrachtvluchten per dag uit, maar die dienen nog steeds als aanvulling op bestaande diensten van DHL en UPS. FedEx heeft intussen de samenwerking met Amazon stopgezet uit concurrentieoverwegingen. De expresvervoerder betichtte Amazon van cherry-picking, waarbij het lucratieve pakketvervoer naar de eigen vrachtdiensten werd gedirigeerd en de verliesgevende lading bij FedEx werd geparkeerd.

Weeffouten

Volgens de onderzoekers is het nog zeker niet de strategie van Amazon om de grote expresvervoerders geheel te vervangen met een eigen vrachtvloot, maar wil de webwinkel wel de afhankelijkheid van deze koeriers afbouwen en waar mogelijk een goedkoper alternatief opzetten.

Eerder vroegen analisten zich al af of zelfs het kapitaalkrachtige Amazon wel het risico zou nemen om in het luchtvrachtvervoer geheel zelfvoorzienend te zijn. Het vergt niet alleen diepe zakken, maar ook dat het lading van andere marktpartijen moet aantrekken om de vrachtvliegtuigen te vullen. Daarmee zou het de ene afhankelijkheid (van koeriers) inruilen voor een andere (die van wispelturige expediteurs).

De onderzoekers vragen zich ook af of het luchtnetwerk van Amazon  wel geschikt is voor zo’n solotoer op vrachtgebied. Zo zijn de luchthavens waarop Amazon vliegt dichtbij de dc’s van de webwinkel, maar niet bij grote steden. De afstand tot die steden vult Amazon in met goedkope truckdiensten. Soms gaat het daarbij om 8 uur durende ritten. Uit het oog van snelle expresdiensten een nachtmerrie. Of Amazon die weeffouten gaat corrigeren, is nog onduidelijk. Meer luchthavens bij steden zijn naast meer vliegtuigen daarvoor wel hard nodig, aldus de onderzoekers.