Aris wees er op dat momenteel aan deze ‘gedegen oplossing wordt gewerkt’ om permanent ruimte voor de freighters te krijgen. ‘Alleen met een duidelijke regeling en een werkbare hoeveelheid slots voor vrachtvliegtuigen kan Schiphol zijn positie als belangrijke Europese cargo hub behouden. Een regeling waarmee we voor een langere periode weten welke capaciteit er voor de freighters is.’

Jojo-overloop-effect

Volgens de ACN-voorzitter moet een vrachtpool ook ‘duidelijkheid en rust’ in de markt brengen. Alleen zo ‘durven en kunnen’ bedrijven weer investeren. Hij wijst er ook op dat een quotum nodig is om de huidige ‘negatieve bijeffecten’ van de schaarste aan vrachtslots op Schiphol te voortkomen.

‘Ik noem de grote en weinig duurzame stroom aan vrachtwagens, honderden per week, die nu tussen Schiphol en de nabijgelegen uitwijkluchthavens rijden met vracht, die hier niet kan landen. Ik noem het jojo-overloop-effect waar Maastricht Airport meer te maken heeft. En natuurlijk ook de bijna onmogelijke opgave wat betreft planning waar afhandelaars soms voor staan en die leidt tot wachttijden voor vrachtwagens aan de loodsen.’

Vrije val

Volgens Aris heeft de local rule, die vorig jaar door minister Cora van Nieuwenhuizen (Infrastructuur) werd goedgekeurd, niet de oplossing gebracht voor het tekort vrachtslots op de luchthaven. Binnen die regeling zou 25% van de niet-gevlogen slots in een seizoen op de luchthaven toevallen aan de vrachtmaatschappijen.

In de praktijk leverde dat voor de sector nauwelijks extra vluchten op ‘en bleef het aantal vrachtvluchten op Schiphol zich helaas ook in 2019 in een vrije val bevinden’. Dat ging afgelopen jaar gepaard met ‘een sterkere daling van het aantal kilo’s dan door geopolitieke ontwikkelingen verklaarbaar is’, aldus de ACN-voorzitter.