De provincie gebruikt een model waarin alleen de door het wegvervoer veroorzaakte stikstofneerslag in een straal van vijf kilometer rondom de locatie van het beoogde LPM wordt meegerekend. Cruciale vraag is of die aanpak houdbaar is. De advocaat van de provincie vindt uiteraard van wel, maar een van de rechters wees erop dat die vijf kilometergrens geen betrekking heeft op stikstofdepositie, zoals dat officieel heet. Het lijkt een veeg teken.

Daarmee gaat het belang van de zaak veel verder dan de vraag of de provincie het logistiek park na meer dan twintig jaar voorbereiding nu wel of niet kan aanleggen op basis van het inpassingsplan, het plan waarvan een eerdere versie door de Raad werd vernietigd. Als ‘s lands hoogste bestuursrechters ermee instemmen, zal er zucht van opluchting door bouwend en ondernemend Nederland gaan. Dan kunnen immers ook andere projecten op basis van die vijf kilometergrens worden aangemeld.

In het andere geval maakt die opluchting plaats voor ontsteltenis. Dan zullen ook tal van andere projecten waarbij die grens is gehanteerd sneuvelen. Bovendien moet er dan een antwoord worden gevonden op de vraag, welke grens dan wel toegepast moet worden. Niet alleen alleen voor het wegvervoer, maar ook voor andere stikstofbronnen. Daarmee zou nieuwe vertraging een feit zijn, aangezien dat zonder twijfel een tijdrovend proces wordt.

Ander voorbeeld van de slepende stikstof-misère is het idee van een groep boeren rondom de Nieuwkoopse Plassen om ongebruikte stikstofruimte te ‘verleasen’. Havenbedrijf Rotterdam heeft er wel oren naar, al zet het Nieuwkoopse aanbod voor de haven weinig zoden aan de dijk. Als Rotterdam de stikstofneerslag van, zeg, een nieuw chemisch complex op de Maasvlakte zou willen compenseren, zou het de speelruimte rondom tientallen natuurgebieden moeten opkopen of ‘leasen’.

Eenvoudige oplossingen voor dit hoofdpijndossier zijn er niet, zoveel is wel duidelijk. Een dossier dat Den Haag zelf heeft gecreëerd door via het afgeschoten Programma Stikstof Aanpak (PAS) te proberen Europese regels een beetje bij te buigen. De tijd voor dat soort trucs is voorbij. Nieuwe regelgeving voor stikstofuitstoot en stikstofneerslag moet transparant, juridisch houdbaar en volledig Brussel-proof zijn. Zo niet, dan blijven we nog jaren doormodderen.