De economische vooruitzichten voor de nabije toekomst blijven intussen uiterst somber. Niet vreemd dat uit diverse onderzoeken blijkt dat investeringsplannen worden bevroren en budgetten neerwaarts zijn bijgesteld. Wat betekent dit voor de duurzame transitie in de logistiek? Verdwijnen de plannen in de prullenbak?

Duurzaamheid is sinds 2019 als thema definitief opgeklommen naar de top-3 op de strategische agenda van bedrijven. De onzekerheid over het herstel van mondiale markten is groot. En gezien de actuele impact van de crisis op de financiële prestatie van veel bedrijven is het niet vreemd dat duurzaamheidsinitiatieven stilvallen. In een aantal gevallen is dat zeker een te rechtvaardigen keuze. Eerst het bedrijf door de crisis heen loodsen, daarna weer tijd voor vernieuwing.

En toch zijn ze er, ook in deze tijd: experimenten die worden opgestart en lopende projecten die worden doorgezet. Alle vanuit de overtuiging dat ook duurzaamheid een blijvend onderdeel is van een succesvolle toekomst van het bedrijf. Gelukkig maar dat we deze koplopers hebben, want het Internationaal Energieagentschap becijfert dat de vraag naar fossiele brandstoffen zonder veranderend beleid met 30% gaat stijgen tussen nu en 2040.

Het rondje langs de velden stelt me niet teleur. Ook de diversiteit in omvang en mate van innovatie van de initiatieven is hoopgevend. De transitie van fossiel naar niet-fossiele brandstoffen via elektrisch en waterstof-aangedreven transportmiddelen wordt op diverse fronten, weliswaar kleinschalig, maar serieus ingezet.

Breytner rijdt de komende drie maanden met een door VDL gebouwde DAF-truck met waterstof-brandstofcel, vergezeld door een mobiel waterstofstation. Amsterdam krijgt een laadplein voor elektrische bedrijfswagens op het terrein van Deudekom, waar ook elektrische bestelbusjes van PostNL kunnen worden opgeladen.

Vorige week is tevens het bedrijf Zero Emission Service begonnen. Binnenvaartschepen worden intussen voorzien van een verwisselbare batterij. Met steun van de overheid wordt geïnvesteerd in de ontwikkeling van apparatuur en aanleg van laadstations. Mooi, want opschaling van deze initiatieven is nodig en daarin is tijdelijke overheidsondersteuning onmisbaar.

En Damen Shipyards presenteerde onlangs zijn eerste elektrisch aangedreven baggervoertuig, waarmee baggeren een stuk duurzamer wordt. In hun ogen een kleine innovatie met grote impact, en een belangrijke factor in komende aanbestedingen.

Wat ik zo geweldig vind achter deze voorbeelden, is de overtuiging van alle betrokkenen. Visie, gedrag en samenwerking vormen de rode draad. Dat biedt oneindige mogelijkheden. Geen van genoemde initiatieven zijn binnen de eigen kamer bedacht, laat staan gerealiseerd. Hoe zwaar bedrijven het ook hebben, er is ruimte voor innovatie om de verduurzaming in de sector op de agenda te houden en een bijdrage te leveren aan dat ultieme schone klimaat.

Corona heeft ons het beeld van schone lucht gegeven. Dat willen we behouden. Dat bleek ook en een recent onderzoek van ABN AMRO: 71% van de Nederlanders wil de positieve effecten op het klimaat uit de coronacrisis vasthouden. Daarnaast ziet 41% het liefst dat klimaatverandering door de overheid gelijktijdig met de bestrijding van het coronavirus wordt aangepakt. Ook nemen we meer eigen verantwoordelijkheid. Zo gaan we meer thuiswerken, maken minder gebruik van de auto en meer gebruik van lokale producten.

Wellicht gaat corona een mindshift opleveren die de deur openzet naar een nieuwe balans tussen welvaart en welzijn. En kunnen we met vertrouwen ook de route naar een duurzame logistiek na de coronaperiode versnellen. Duurzaamheid voorbij, ik dacht het niet!

Bart Banning, analist