Begrijp me niet verkeerd, deze crisis is ontzettend heftig en gaat mensenlevens kosten. Ik ben trotse vader van een baby van nu twee maanden, dus ook ik heb vaak de nodige stress en onzekerheid. Ik probeer de richtlijnen van het RIVM zo goed mogelijk op te volgen om ons gezin en de mensen om ons heen te beschermen. Tegelijkertijd is het net zo belangrijk om oog te houden voor de mooie dingen om ons heen.

Het eerste voorbeeld is heel persoonlijk. Ik ben thuis. En ja de muren komen inmiddels op me af en ik loop mijn vrouw voortdurend voor de voeten. Maar ik krijg ineens ook de kans de wereld van een hele andere kant te zien. Zo zie ik van dichtbij mijn zoontje in zijn eerste maanden groeien en veranderen. Mooi en confronterend. Want ik zie nu ook hoe zwaar de kraamperiode is voor mijn vrouw en krijg de kans om mijn steentje bij te dragen. Degene die zwangerschapsverlof ziet als een soort vakantie voor moeders moet ik echt teleurstellen, dit is heavy stuff.

Ik werk net als velen vanuit huis. En dat is gek. In het begin wel leuk en een beetje spannend, maar al snel ongemakkelijk, vermoeiend en uitzichtloos. Ik mis mijn team. Maar de mens heeft als bijzondere eigenschap zich snel aan te kunnen passen. Dat geldt ook voor mijn team. Sinds we thuis zitten, hebben we veel vaker contact en zet bijna iedereen de webcam aan tijdens een conference call. We willen elkaar zien en willen meer met elkaar delen. Dus ook als je haar gek zit of als je tussen de springende kinderen zit. Dat nemen we voor lief, want we willen in contact zijn met elkaar in deze onzekere situatie. En voor de duidelijkheid, dat videobellen kon bij ons dus al bijna acht jaar, maar geen hond die het deed. Sinds we thuis zitten, is de wereld in een rap tempo veranderd.

Het laatste dat me is opgevallen in positieve zin is de bereidheid van mensen om anderen te helpen. Ik zie ontzettend veel mooie initiatieven. Soms omdat mensen die hulp echt goed kunnen gebruiken en soms ook omdat mensen zelf op zoek zijn naar mogelijkheden om iets nuttigs om te doen. Wat de reden ook is, het is mooi. Ik was ontzettend trots toen mijn team met het idee kwam om onze klanten in nood te helpen. In douaneland zien we de laatste tijd veel veranderingen optreden. Daar werden vroeger vaak seminars of trainingen voor georganiseerd om importeurs voor te bereiden. Maar die bijeenkomsten zijn geschrapt. Open dagen en workshops zijn geannuleerd. Dus hoe kom je aan de nodige informatie?

Ons team heeft elke week een vaktechnisch overleg om dat soort kennis met elkaar te delen. Dat doen we sinds corona via een online platform. Iemand stelde toen de vraag waarom we die sessies niet openstellen voor onze klanten omdat zij op zoek zijn naar diezelfde kennis. Sinds vorige week organiseren wij dan ook kosteloos online vaktechnische trainingen. Vorige week spraken we bijvoorbeeld over het nieuwe exporteursbegrip en deze week gaan we het hebben over eHerkenning en de wondere wereld van de online portals van de douane. Wij vinden het fantastisch om zo over ons vak te praten en veel ondernemers vinden het fijn om vaktechnische training te kunnen krijgen.

Deze week geen gevatte uitsmijter zoals jullie van me gewend zijn. In plaats daarvan wens ik iedereen veel gezondheid, sterkte en positiviteit toe in deze vreemde periode. Take care.