Maar waarom werd eerder dan die corsetnorm van kracht? Stientje van Velthoven, minister van Milieu en Wonen, kwam er zondag in debatprogramma Buitenhof niet goed uit. De baggeraars, zandgravers en bouwers hadden de eerste norm te strikt uitgelegd. De 0,1 microgram was slechts de minimaal meetbare waarde – minder kon je niet meten. De vraag is dan meteen waarom de overheid de bouw zolang in onzekerheid heeft gelaten

Maar daar had Van Velthoven geen goed antwoord op. Ze kon bijvoorbeeld niet bevredigend uitleggen waarom het zolang had moeten duren, een norm te veranderen die feitelijk nooit als absoluut maximum had gegolden. Dat is overigens vooral aan haar voorgangers te wijten, want Van Velthoven (D66) doet deze portefeuille nog maar sinds ruim een maand.

Pfas, zoveel is de afgelopen tijd wel duidelijk geworden, is een sluipmoordenaar. We hadden in Nederland van deze groep stoffen nooit zo’n ophef gemaakt – al wisten onderzoekers wel beter. In de vakliteratuur is pfas al decennia lang beschreven. In de VS was al veel langer bekend dat bepaalde stoffen uit de pfas-familie, indien in veel te hoge concentraties in het lichaam opgenomen, een verwoestende werking kunnen hebben.

Goed, we hebben nu een nieuwe, werkbare norm, waarmee de meeste fluorescerende hesjes weer aan de slag kunnen. Het RIVM gaat de huidige norm verfijnen met extra eigen metingen op een honderdtal plaatsen en er komt financiële steun voor bedrijven die door de lange vertraging in moeilijkheden zijn gekomen.

Zand er maar over, dus? Misschien maakt deze decembermaand vergevingsgezind, maar het lijkt verstandiger deze politieke put nog eens helemaal open te gooien. Er is raar, stuurloos beleid gevoerd, net als in de stikstofkwestie. Feitelijk heeft Den Haag langdurig de kop in het zand gestoken. Noem dat regeren.