Het nieuwe uitstel is enigszins tegen de zin van Frankrijk. Dit land kon over de streep worden getrokken door de bepaling dat het Verenigd Koninkrijk ook al over enkele weken de EU de rug kunnen toekeren, als het akkoord hierover van premier Boris Johnson met Brussel op dat moment alsnog door Lager- en Hogerhuis is aangenomen.

De Europese Raad is er verrassend snel uit gekomen. Een beslissing werd pas dinsdag verwacht, waarbij ook nog onzeker was of de Franse regering zou meedoen. Voor besluitvorming in de Raad, die exclusief het VK 27 lidstaten telt, is unanieme instemming nodig. Die werd vandaag, op ambassadeursniveau, al bereikt.

Verkiezingen

Inmiddels steggelt de Britse politiek over vervroegde verkiezingen. Johnson wil die bij voorkeur op 12 december houden, maar de oppositiepartijen (onder meer Labour en de Liberaal-Democraten) hikken daar tegenaan. Voor de uitschrijving van vervroegde verkiezingen heeft Johnson (Conservatieven) formeel een tweederde meerderheid in het Britse parlement nodig.

Vooral voor Labour komen verkiezingen in december niet goed uit; deze partij gooit in de opiniepeilingen lage ogen. Labour zou liever ergens in het voorjaar, als de Brexit zich heeft voltrokken, de kiezers naar de stembus willen oproepen.

Positie Noord-Ierland

Wat de zaak hevig compliceert – maar daar zijn we bij Brexit aan gewend geraakt – is de positie van Noord-Ierland en Schotland. De Schotten willen liever gewoon bij de EU blijven. Noord-Ierland krijgt een hybride status aparte opgedrongen: het land wordt gedeeltelijk uit de Europese douane-unie geduwd, maar tegelijkertijd ook binnen deze unie gehouden.

Voor lading die uit Groot-Brittannië naar het Ierse eiland wordt getransporteerd, wordt een harde Europese buitengrens ‘in de Ierse Zee’ opgericht. Er zullen daar, in welke vorm dan ook, grenscontroles moeten komen om te voorkomen dat een zending uit bijvoorbeeld Engeland via Ierland in de intra-Europese handel wordt gebracht.