Het stelsel van regels die de afgelopen tien jaar golden, is vrijwel geheel gehandhaafd. Voor specifiek watertransport gelden de vier voorwaarden die ook in de versie van 2010 al van kracht waren. De ‘oude’ terms voor het totale transport, met welke modaliteit dan ook, gelden op één enkele uitzondering ook nog steeds.

Nieuwe voorwaarde

Tegen de verwachting van veel waarnemers is de conditie EXW, ‘Ex Works’, behouden gebleven. Wel is een nieuwe voorwaarde ingevoerd, die een oudere vervangt. Wie zaken deed onder de conditie ‘Delivered at Terminal’ (DAT), moet gewend raken aan de nieuwe term DPU (‘Delivered at Place Unloaded’).

Weinig veranderd, dus? Dat ook weer niet, schrijft de Britse jurist David Lowe, die als vice-voorzitter deelnam aan het overleg van de ICC-commissie. In een recente analyse, aan de vooravond van publicatie van de Incoterms 2020, gaat Lowe in op enkele toch wel belangrijke wijzigingen.

Zo maakt de contractbepaling DAT dus plaats voor DPU. Dat gebeurde op verzoek van veel gebruikers van DAT, die aanvoerden dat de aflevering van een goed niet per se op een terminal plaatsvindt, maar op elke plaats die contractanten zijn overeengekomen. Zo kan een producent van een kapitaalgoed met de afnemer afspreken dat het apparaat wordt afgeleverd bij de fabriek van de koper en daar dus wordt uitgeladen. Dat wordt met ‘DPU’ nauwkeurig aangeduid.

Ladingverzekering

Op andere terreinen heeft de ICC waar nodig de puntjes op de i gezet. Dat geldt bijvoorbeeld voor de ladingverzekering van goederen die vallen onder de terms CIP (Carriage and Insurance Paid to) en de alleen in de scheepvaart gehanteerde conditie CIF (Cost Insurance and Freight). De verkoper belooft in beide gevallen de kosten van verzekering van de lading tot het punt van aflevering te betalen, maar de verzekeringsvoorwaarden verschilden onder de Incoterms 2010 en zijn nu geharmoniseerd.

Verder houden de nieuwe terms meer rekening met de toenemende kosten die voortkomen uit veiligheidsmaatregelen onderweg in de bevoorradingsketen. Men moet daarbij denken aan de kosten van verplichte doorlichting van containers onderweg en de kosten die kunnen ontstaan doordat de koper, dan wel de verkoper, de veiligheid van lading tijdens het transport zal moeten waarborgen.

FOB

De vaakst gebruikte term voor het containervervoer waarbij een belangrijk gedeelte overzee plaatsvindt, is het welbekende FOB (Free On Board). Het probleem is hier dat de verkoper wel belooft de container letterlijk aan boord van het schip te zetten, maar niet zelden de controle al bij het binnengaan van de terminal verliest. Toch moet de verkopende partij er nog steeds voor zorgen dat de container in goede staat en min of meer op tijd over de reling van het schip wordt gebracht.

Tekst loopt door onder afbeelding.

Op de containerterminals bereiken we een schemergebied, blijkt uit veel reacties die de ICC-commissie heeft vernomen uit de markt. Draait bijvoorbeeld de verkoper op voor schade die in het stack van de terminal ontstaat? Hij heeft immers door aflevering op de terminal de lading feitelijk vrijgegeven voor inlading op het schip. In de praktijk blijkt dit, zegt Lowe, voor veel verkopers een argument om liever voor de conditie FCA (Free Carrier) te kiezen, waarbij de verplichtingen in een veel vroeger stadium overgaan op de koper.

Tussenoplossing

Het probleem hiermee is echter dat een verkoper die zich op FCA vastlegt moeilijk aan een ‘onboard’ bill of lading kan komen, terwijl die in veel letters of credit wel worden verlangd om betaling van het geleverde goed te waarborgen.

De Incoterms 2020 voorzien voor dit geval in een tussenoplossing. Partijen die zaken doen op basis van FCA kunnen afspreken dat de verkoper de carrier kan verplichten een onboard bill of lading aan de verkoper af te geven.

Sinds 1936

De Incoterms bestaan al sinds 1936 en zijn sindsdien ongeveer elke tien jaar aangepast aan nieuwe inzichten en handelspraktijken. Ze hebben het handelsverkeer aanzienlijk vergemakkelijkt. In beginsel weten koper en verkoper nauwkeurig welke leverings- en betalingsvoorwaarden ze met elkaar aangaan.

Dit vereist wel dat de verkoop- en inkoopmanagers, als ze de prijs van het product zijn overeengekomen, ook precies op de hoogte zijn van de leveringscondities. Ze moeten deze materie niet overlaten aan hun ‘backoffice’, die soms wordt opgezadeld met ernstige complicaties bij de regeling van het feitelijke vervoer, met inbegrip van de daarbij te maken kosten.

Verkeerde been

Veel analisten zijn bij de voorbereiding van de Incoterms 2020 in het afgelopen jaar nogal eens op het verkeerde been gezet. Zou bijvoorbeeld de term EXW (Ex Works), ongeveer de oudste conditie en voor verkopende partijen de meest gemakkelijke (‘wij pakken je lading netjes in en zetten die op ons terrein klaar om af te halen’), bij de nieuwe terms eindelijk het loodje leggen? Daarop is de afgelopen maanden flink gespeculeerd.

Volgens sommigen zou ook de conditie DDP (Delivery Duty Paid) verdwijnen. Nee dus. De ICC sauveert beide terms omdat de internationale goederenhandel er zeer aan is gehecht. Het had trouwens niets uitgemaakt als Ex Works wél was komen te vervallen. Contractpartners kunnen namelijk alles overeenkomen met betrekking tot de leveringscondities. Zogenoemd ‘oude’ terms kunnen door partijen nog gerust worden gebruikt, op voorwaarde natuurlijk dat ze beide zeker weten wat ze precies afspreken.

Implicaties

Daarop wijst ook Lowe. Hij benadrukt dat bedrijven die zaken met elkaar doen, voldoende doordrongen moeten zijn van de implicaties van wat ze afspreken over de verdeling van verplichtingen op de lange weg van bedrijf naar bedrijf. De ICC en tal van andere organisaties hebben de afgelopen weken weer seminars over de nieuwe Incoterms gehouden. Die zijn niet alleen voor de verkoopmanagers bedoeld, maar ook voor het administratief personeel.

De Incoterms 2020 hoeven niet per 1 januari aanstaande te worden aangehouden. In de meeste gevallen blijven de terms uit 2010 gewoon van kracht. Wie dat wil, kan wel nu al zakendoen op grond van de nieuwe terms.

Met ingang van 1 januari volgend jaar gelden deze in beginsel, tenzij zakenpartners anders overeenkomen. Wie de terms uit 2010 wil blijven hanteren, moet dit in deze overeenkomsten specifiek aanduiden. Lowe verwacht dat de regels van 2020 over twaalf tot achttien maanden van kracht zijn.

Wilt u alles weten over de nieuwe Incoterms? Op 6 november organiseert Nieuwsblad Transport een bijeenkomst waar alle ins en outs. Kijk voor meer informatie op https://www.incoterminologie.nl/