Dit betekent dat ook voor kantoorpersoneel de werktijden moeten worden bijgehouden. Sabine Lehmann, directeur van het Landesverband Bayerischer Spediteure (LBS), kan er kort over zijn. ‘Het lijkt op een reis met de tijdmachine.’ Ze bedoelt: een reis terug in de tijd, ‘naar de negentiende eeuw’.

Flexibiliseren

Terwijl werkgevers in onder meer de logistieke sector proberen de werktijden te flexibiliseren, om werknemers in staat te stellen beter evenwicht te brengen tussen baan en gezin, komt de uitspraak van het Hof er volgens Lehmann op neer dat personeel weer aan de prikklok moet, ook al zou die functie dan nu door de smartphone kunnen worden vervuld.

Dat leidt, zegt Lehmann, tot bureaucratische uurtjes-tellerij, terwijl bedrijven daar helemaal niet op zitten te wachten. ‘Wij willen naar een ‘Arbeitswelt 4.0’.’ Heel wat andere werkgeversorganisaties in de Duitse logistieke sector hebben zich achter haar mening geschaard.

Tachograaf

Dat een chauffeur in het goederenvervoer over de weg op zijn/haar werktijden wordt gecontroleerd, door middel van de tachograaf, is een aanvaard gegeven. Hier is immers de verkeersveiligheid in het geding. Met de tachograaf kan het aantal rijdend doorgebrachte uren worden geobjectiveerd, ook al houdt het apparaat geen rekening met de omstandigheden waarin de chauffeur nu feitelijk achter het stuur zit.

Twee uren filerijden kunnen bijvoorbeeld zeker zo vermoeiend zijn als een halve werkdag vlot doorrijden. Bij kantoorpersoneel ligt het heel anders, vinden de organisaties. Dat moet, uiteraard in overleg met de werkgever, in staat zijn de eigen werktijd in te delen en af te stemmen op het privéleven. Uiteindelijk worden werknemers alleen afgerekend op effectiviteit en niet op het aantal op kantoor doorgebrachte uren.

Het Hof heeft in zijn uitspraak overigens bepaald dat het aan de lidstaten is om in nationale regelgeving aan het principe hun eigen invulling te geven. Ze kunnen dus ook besluiten de kwestie van de feitelijke arbeidstijden geheel aan de sociale partners over te laten.