De ‘bode der goden’, want dat was Hermes in de oudheid ook, hield er per pakje echter minder omzet aan over en bewaart het stilzwijgen over wat er per bestelling aan werd verdiend. De omzet in geld steeg 6 procent tot 3,2 miljard euro.

Voor gegevens over het bedrijfsresultaat is het wachten op de jaarcijfers van moederbedrijf Otto. Een publiek geheim is dat Otto wel van Hermes af wil. Dat werd vorig jaar herfst al duidelijk in een artikel in het Duitse blad Börsen-Zeitung. Hermes kon voor een deel, of zelfs voor een meerderheid van de aandelen, de deur uit. Otto veronderstelde dat Hermes aantrekkelijk zou kunnen zijn voor bijvoorbeeld Amazon of Alibaba. Sindsdien niet veel meer over gehoord. De reuzen in de internethandel hebben vooralsnog niet toegehapt.

Ze zouden met een overname van Hermes best een aardig netwerk in Europa in handen krijgen. Hermes is sterk in het eigen Duitsland, in Frankrijk en in het Verenigd Koninkrijk. Het bedrijf is ook van de partij in het midden en oosten van ons werelddeel. Het webwinkelen is natuurlijk nog steeds een groeikampioen in het distributievervoer. Dat geldt overigens niet alleen in Europa, maar ook in de Verenigde Staten en China. Aan die markten hebben Amazon en Alibaba de handen al vol; het is zelfs de vraag of ze in ons avondland om verdere expansie staan te springen.

Een nog steeds niet opgelost probleem is dat van de ‘retouren’. Het thuis afleveren van een pakket kan best een lucratieve aangelegenheid zijn, maar als je als bedrijf in de ‘e-fulfilment’ de opdrachtgever, de webwinkel zelf dus, belooft ook zendingen die worden geweigerd weer mee terug te nemen, verbleken de resultaten. Veel logistieke dienstverleners doen het in deze tak van transport onder de streep niet zo goed. De ‘laatste mijl’ is vaak een schip van bijleggen. De markt groeit explosief, maar erg winstgevend is ze voor de vervoerder voorlopig niet.