Op 1 april gaat u met pensioen. Neemt u dan ook echt afscheid van het CBRB?

Ik blijf voorlopig nog twee dagen in de week als bestuursadviseur betrokken bij het CBRB. Dat gaat specifiek om twee grote dossiers: de voorgenomen fusie met Koninklijke BLN-Schuttevaer en het milieu- en vergroeningsdossier, inclusief de Green Deal. Ik ben al zo lang bezig met beide dossiers, dat het wat onhandig is om ze nu over te dragen. Vandaar dat ik het nog een tijdje zal doen, en dat vind ik geen enkel probleem.

Hoe bent u destijds bij het CBRB terechtgekomen?

Ik heb heel lang bij Vopak gewerkt, in allerlei functies. In mijn laatste functie bij Vopak ben ik directeur geweest van de binnentankvaartactiviteiten en vanuit die rol zat ik al een flink aantal jaar in het bestuur van het CBRB. Zo kwam in 2013 het CBRB bij mij met het verzoek om voor een beperkte periode het stokje over te nemen. (lacht) Maar het werd iets langer. Het beviel van beide kanten goed.

Wat was het hoogtepunt van uw tijd bij het CBRB?

Ik heb lang in de private sector gewerkt en dan ben je vooral bezig met positionering, met je klanten, de toekomst en simpelweg de resultaten. Bij het CBRB sta je meer op het speelveld tussen publiek en privaat. Dat heb ik altijd leuk gevonden. Een belangrijk hoogtepunt voor mij was toch wel het vergroeningsdossier de afgelopen jaren. En dan met name de totstandkoming van de Green Deal in 2019.

En wat was het dieptepunt?

Dieptepunt is denk ik niet het juiste woord. Maar waar we als BV Nederland wel tegenaan lopen, is dat er een duidelijk probleem ligt bij de betrouwbaarheid van vervoer over water. We kampen al langer met een fors achterstallig onderhoud aan vaarwegen, bruggen, sluizen en de bediening van kunstwerken. We hebben in Nederland nou eenmaal te maken met een verouderde infrastructuur.

De technologische levensduur van veel kunstwerken is echt bereikt. Daar moet werk van gemaakt worden de komende jaren. Die zaken zijn niet goed voor de binnenvaart en ook niet voor de BV Nederland. Het goederenvervoer groeit nog altijd. Er is ruimte op het water, in tegenstelling tot op de weg en op het spoor. De komende tijd zijn er nog heel belangrijke stappen te zetten. Bijvoorbeeld als het gaat om de bevaarbaarheid van de Waal en de IJssel, de problematiek van de bodemerosie en de schutcapaciteit van sluizen. We kunnen het ons als Nederland echt niet veroorloven om nog jaren op deze voet door te gaan.

Hoe ziet u de toekomst voor het CBRB, ook met het oog op de voorgenomen fusie met Koninklijke BLN-Schuttevaer?

We zijn druk in gesprek. De gesprekken duren misschien een beetje langer dan we van tevoren verwacht hadden. Maar we willen het zorgvuldig doen. Ik kan er inhoudelijk niet te veel over zeggen. Een broedende kip moet je niet storen. Ik hoop dat we zo spoedig mogelijk af kunnen ronden en uiteindelijk tot die beoogde samenwerking zullen komen.

U werkt dus al een tijdje aan dat vergroeningsdossier. Hoe moet volgens u de binnenvaart vergroenen?

Belangrijk is dat de binnenvaart die vergroeningstap graag zou willen maken, maar die niet alléén kan maken. Daarvoor moet echt steun vanuit Europa of vanuit de rijksoverheid komen. En daarmee bedoel ik met name financiële steun. We hebben een eerste stapje gezet met de nationale subsidieregeling (ruim negentig miljoen euro, red.) die begin dit jaar naar buiten is gekomen.

Er lopen nu internationale onderzoeken naar een Europees verduurzamingsfonds voor de binnenvaart. We hopen dat eind van dit halfjaar ook de lobby in Brussel opgestart kan worden, om daar middelen vrij te krijgen. Dat is heel belangrijk. Niet iedereen heeft zo even een paar honderdduizend euro op de plank liggen om een nieuwe motor erin te zetten. Dat is gewoon heel simpel de praktijk. We zien het nut en de noodzaak van de vergroening, maar we hebben wel een steuntje in de rug nodig.

Hoe voelt het om met pensioen te gaan in deze coronatijd?

Ik kom af en toe nog wel even op kantoor en soms zie ik een collega, maar het meeste contact verloopt via beeldbellen. Dat werkt wel anders. Het afscheid wordt dan ook uitgesteld, maar we gaan dat nog wel doen.

Heeft u al plannen gemaakt voor na uw vertrek bij het CBRB?

Als mijn vrouw ook eenmaal gestopt is met werken, willen we gaan reizen en meer gaan zeilen. We hebben een zeilboot die in Zeeland ligt. Qua reisbestemmingen staan Australië en Nieuw-Zeeland zeker op de rol, daar zijn we nog nooit geweest. Ik heb zelf lang in Japan gewoond, als kind. Daar zou ik ook graag weer een keer terug naar toe willen.