EBS heeft twee terminals in Rotterdam: een aan de Laurenshaven (mineralen en agri) en een in de Europoort (specifiek voor agri). De corebusiness van EBS was van oudsher de overslag van kolen, ertsen en schroot. Maar het bedrijf heeft bijtijds de bakens verzet naar andere markten, zoals de gesloten opslag van agri en mineralen.

De Wit richt zich op verschillende markten: mineralen, agri en ijzererts (voor de staalindustrie). De kansen voor droge bulk ziet De Wit voor EBS in de gesloten opslag. ‘De afgelopen jaren hebben we fors geïnvesteerd in hoogwaardige opslagloodsen. In 2019 is een loods van 126.000 kuub operationeel geworden en in 2017 een loods van 60.000 kuub. We zijn nu een loods van 50.000 m3 op de Europoort terminal aan het bouwen die in januari 2021 operationeel zal zijn. En we hebben het plan om er nog een loods bij te bouwen. We bouwen fors door.’ De vergunningsprocedure van laatstgenoemde nieuwe loods is bijna afgerond. Het is volgens De Wit de bedoeling dat volgend jaar de bouw start. ‘Dan is de bouw in de Europoort net klaar en gaan we aan de volgende nieuwe loods, in de Laurenshaven, beginnen. Sinds 2012 zijn we continu aan het bouwen.’

Automatisering

EBS houdt zich in mindere mate bezig met automatisering. De Wit legt uit dat repeterend groot werk wel goed geautomatiseerd kan worden, ‘maar bij EBS werken we met veel drijfkranen en dat zijn geen vaste objecten. Bovendien hebben wij klanten die heel kleine hoeveelheden bij ons aanvoeren, waardoor op een schip vaak meerdere soorten producten vervoerd worden. Dan kun je niet om handwerk heen.’ Het is gewoon een rekensommetje, zegt hij. ‘Als je geld besteedt aan automatisering, wat bespaar je dan aan personeel? Automatisering moet renderen en dat is bij ons niet het geval. Een drijfkraan beweegt niet makkelijk genoeg om daar automatisering op los te laten. Daarvoor heb je toch mensen aan boord nodig. Maar de stacker op ons terrein bijvoorbeeld is wel geautomatiseerd, daar zit geen man op.’

EBS
EBS (bron: Paul Martens)

Opslag

Er blijft volgens De Wit genoeg behoefte aan opslag, waardoor de bouw van loodsen ondanks de coronacrisis door kan blijven gaan. ‘De vraag naar gesloten opslag is groot. Zodra er een nieuwe loods gebouwd is, zit die vol.’
EBS heeft weinig last gehad van coronabesmettingen op de werkvloer. ‘Een paar medewerkers hebben corona gehad, maar die gingen in quarantaine en daarna weer gezond aan het werk. De personeelsuitval konden we zelf oplossen. We hebben minder tonnen gedraaid, maar geen gebruik gemaakt van overheidssteun. Zulke steun is voor ons niet noodzakelijk en dat willen we in de toekomst zo houden.’
De coronacrisis raakt EBS weliswaar niet al te hard, aldus De Wit, ‘maar net als alle bedrijven zijn we wel afhankelijk van de economische ontwikkeling in Europa. We zijn een doorgeefluik. De industriesector die achter ons zit, heeft te maken met schommelingen in de productie. Als de staal- of automobielindustrie geraakt wordt, worden wij automatisch ook geraakt.’ De Wit hoort wel ‘dat de automobielsector in Duitsland weer wat aantrekt doordat de productie in China lekker op gang komt, maar het blijft in een glazen bol kijken.’

Cao

Afgelopen zomer is een akkoord gesloten over een nieuwe cao voor 180 werknemers van EBS. In het onderhandelingsresultaat tussen de bonden en EBS is een loonsverhoging voor dit en volgend jaar van in totaal 2,25% afgesproken. De Wit: ‘Het was een lang cao-traject dat best moeizaam verliep. Het was niet eens zozeer inhoudelijk ingewikkeld. Het was meer de manier waarop er onderhandeld werd waar ik moeite mee had. Die hebben wij als niet prettig ervaren. Een crisis doorkomen en als bedrijf meebewegen met een markt moet je met elkaar doen. Juist op zo’n moment niet lijnrecht tegenover elkaar staan. Er werd niet gezamenlijk gezocht naar oplossingen voor een gezonde toekomst.’ De Wit vindt dat staken een recht is, maar een ultiem recht. ‘Er werd veel te snel gegrepen naar het stakingsmiddel. En dat vind ik niet oké.’ De onderhandelingen zijn evenwel positief afgerond.