Het is gemakkelijk om elkaar de zwartepiet toe te spelen in deze congestiecrisis. Vervoerders zijn woedend op de terminalbedrijven, die in hun ogen veel beloven maar weinig doen. De terminals hebben alleen oog voor hun klanten, de rederijen, en laten vervoerders in de kou staan, zo klinkt het verwijt. Terminals kaatsen de bal terug en verwijten transporteurs dat die de ruimte die er is, bijvoorbeeld ‘s avonds en in de nacht, onvoldoende benutten. Het Havenbedrijf stelt geen partij te zijn in deze steeds hoger oplopende discussie en maant de partijen om zelf tot oplossingen te komen.

De realiteit is dat het hier niet gaat om simpelweg een slechte planning of om onwil om praktische problemen als computerstoringen op te lossen. Er komen op dit moment flink meer containers naar Rotterdam dan verwacht. De stroom e-commerce-producten vanuit China groeit door de grote vraag naar bijvoorbeeld laptops, beeldschermen en bureaustoelen voor al die thuiswerkende Europeanen. Tegelijkertijd worden terminals geconfronteerd met piekbelastingen door de jongste generatie containerreuzen van 20.000 teu of zelfs nog meer. In veel gevallen slagen de reders er bovendien niet in om hun eigen planning aan te houden, waardoor ze zich op onverwachte momenten of vlak na elkaar melden bij de kades. De piekbelasting aan de waterkant leidt vervolgens tot drukte bij de overslag naar de weg en binnenvaart, waardoor ook daar wachtrijen ontstaan. Het vereist planningsacrobatiek van de terminals om die stromen in goede banen te leiden, terwijl ze juist hadden gerekend op lagere volumes. Tel daar een goed gevulde ziekenboeg en stormvertragingen bij op, en het beeld van chaos op de terminals is compleet.

De Rotterdamse haven zit in een spagaat. Het aantrekken van gebundelde ladingen was altijd de bedoeling van de mainportstrategie. Maar kennelijk lukt het niet om de doorvoer naar het achterland soepel te laten verlopen, waardoor de aantrekkingskracht van Rotterdam juist een knauw kan krijgen. Hier komt een weeffout aan het licht: de haven die ten onder dreigt te gaan aan zijn eigen succes.

Inmiddels zitten vervoersorganisaties om de tafel met de terminals. De conclusie van die gesprekken zal onvermijdelijk zijn, dat de congestieproblematiek niet vandaag of morgen is op te lossen. Uiteindelijk zullen ook de grote containerrederijen hun verantwoordelijkheid moeten nemen door zich bijvoorbeeld beter aan hun eigen vaarschema’s te houden.