Voordat Lagasse ceo werd in Terneuzen, alwaar de directie van Zeeland Seaports zetelde, was hij gedurende twaalf jaar manager bij Fokker Elmo. Helemaal onbekend in het Zeeuws-Vlaamse was Lagasse niet: eerder in zijn carrière werkte hij al voor de chemiegigant Dow in Terneuzen. Toch was een terugkeer naar het Zeeuwse havengebied niet gepland. Tijdens zijn werk voor Fokker Elmo vloog Lagasse letterlijk nog de hele wereld over. Hij had dagelijks contact met de eigen vestigingen in China, Turkije en India, maar ook in Seattle. Als de ondernemingen in Azië wakker werden, waren de kantoren in Amerika net dicht.

Hoe kom je dan bij Zeeland Seaports terecht?

Een relatie van me was benaderd om ceo van Zeeland Seaports te worden. Hij wilde zelf niet uit het oosten van het land verhuizen. Ik woon ik Knokke, wist hij. Hij gaf mijn naam door en zo kwam ik in contact met de organisatie.

Voordat je bij Fokker Elmo werkte, was je betrokken bij de fusie tussen het Nederlandse Hoogovens en hun Britse collega’s Corus. Dan lijkt een publieke of semiambtelijke organisatie zoals een havenbedrijf een andere wereld.

Ja, zeker. En in zekere zin ook niet. Hoogovens en Fokker waren ondernemingen met een zeer nauwe band met – en zelfs deelname van – de overheid. Daar zag ik eigenlijk weinig verschil, tenzij in de fase waar het bedrijf zat. Het ging er in alle gevallen om, een nieuwe structuur en cultuur te vestigen. Dat was hier in Zeeland niet anders dan in de eerdere posities die ik bekleedde. Wat voor mij altijd heel belangrijk was, zeker toen ik na een interim-periode vast in dienst kwam bij Zeeland Seaports, is dat een havenbedrijf, net als Fokker en Corus, een onderdeel is van wat ik noem de reële economie: dat deel van de economie dat gericht is op de tastbare productie en verlening van goederen en diensten.

Bij veel van jouw functies bestond de opdracht uit wat men noemt een Turn Around, of strategie -en cultuurverandering.

Ja, en die was in veel gevallen complex en intellectueel van aard, en daarom zeer uitdagend. Je hebt steeds te maken met een veelvoud van factoren: klanten, leveranciers, partners, medewerkers, aandeelhouders – naast politiek en de publieke opinie.

Vanuit dat perspectief is het toch bijzonder te zien waaraan de regionale Zeeuwse media afgelopen weken aandacht gaven als ze jouw era bespraken. Natuurlijk werd de fusie met Gent geroemd. Vreemd genoeg kreeg het dossier Thermphos weinig aandacht. 

Dat kreeg het vreemd genoeg ook niet bij de gesprekken die ik voerde vooraleer de positie aan te nemen. Het ging over de cultuur, de winstgevendheid, de schuldpositie, de relatie tussen havenbedrijf en de ondernemingen in de haven, over betere spoorverbindingen, de uitwisseling van reststoffen als waterstof en ook over de participatie die warmte en CO2 moest leveren aan tuinbouwbedrijven. Thermphos, de failliete fabriek van het voormalige Hoechst, met een torenhoog saneringsprobleem, werd nergens genoemd.

Dat probleem werd als exclusief voor het havenbedrijf gezien?

Zeker. Maar wij konden dit probleem puur financieel alleen niet oplossen. Bij Zeeland Seaports was al sprake van een forse schuld bij mijn komst, gelukkig in een relatief lage renteomgeving, maar voor een zo ingrijpende sanering was beslist geen ruimte. De noodzaak was er natuurlijk wel, maar de oplossing moest van meerdere partijen komen.

Een havenfusie is bijzonder, zeker als het om een grensoverschrijdende fusie gaat. Zo is de positie van de verantwoordelijke schepen in Vlaanderen anders dan die van een Nederlandse wethouder.

Er is nu sprake van een toezichthoudend orgaan, zeg maar een Raad van Commissarissen. Die bestaat uit maximaal vier politieke bestuurders en minimaal vier onafhankelijke bestuurders. Dat is voor Vlaanderen beslist een bestuurlijke transitie, waar ik heel blij mee ben.

De verbinding met de haven, met Zeeland en met Nederland blijft voor jou bestaan?

Zeker. Ik blijf verbonden als strategisch adviseur bij North Sea Port, maar ik ben ook onlangs benoemd tot Honorair Consul-Generaal van Nederland in België, meer specifiek in West- en Oost-Vlaanderen. En mooi is dat niet alleen de havens van Oostende, Zeebrugge en Gent, als onderdeel van North Sea Port, onderdeel uitmaken van het ressort van mijn mandaat, maar ook een beetje de haven van Antwerpen die voor een groot deel binnen Oost-Vlaanderen valt. Ik ben betrokken bij de relaties tussen Nederlandse en Vlaamse overheden, en behartig niet alleen economische belangen met aandacht voor duurzaamheid, maar ook cultuur.