Ik weet dat het al jaar en dag mogelijk is om het eerste de beste wijkwinkelcentrum binnen te lopen en daar flegmatiek een drone aan te schaffen. Ten tijde van de Olympische Spelen van Londen, die Spelen die in 2012 wel doorgingen, had columnist Folkert Nicolai het op deze plek al over onderzeedrones. Die bestaan ook gewoon. En besteldrones die in een oogwenk een pakketje van A naar B vliegen en treiterend over de bestelwagens zoeven die onder hen in de file staan: grote koeriersbedrijven en internetwinkels maken de indruk dat zulke vliegende objecten al sinds mensenheugenis volledig ingeburgerde leden zijn van de goederenvervoerfamilie.

In een video van Havenbedrijf Rotterdam, te zien op onze website (‘Pioneering Spirit’ krijgt pakje in Rotterdam per drone afgeleverd), is een drone aan het werk. Dat gaat gesmeerd, al leert het filmpje ook dat je beter geen drone kunt inschakelen om een Ming-vaas af te leveren. En dat het wel degelijk nog uitzonderlijk is, zo’n dronebezorging. Het was voor het eerst dat een drone in Nederland een pakket afleverde op een schip. En het zal niet meteen morgen weer gebeuren, want het betrof een pilot. De initiatiefnemers stellen dat drones in het havengebied ‘mogelijkheden voor de toekomst’ bieden.

Drones, ze mogen dan al aardig wat geschiedenis hebben opgebouwd, toekomstmuziek zijn ze nog steeds. Ongeveer tegelijk met het nieuws over de pakketdrone kwam het bericht dat de snuffeldrone waarmee de Nederlandse autoriteiten de zwaveluitstoot van zeeschepen wilden gaan meten, er voorlopig toch niet komt. Vanwege ‘hindernissen’. Momenteel testen Erasmus MC en Sanquin drones die spoedzendingen medicijnen, bloed en monsters kunnen bezorgen. Dat klinkt van alle potentiële toepassingen als de meest nuttige. Misschien kan de rest daar als applausdrone ruim baan voor maken.