Ze verkochten zes jaar later 60% van hun aandelen, maar bleven aan als directie van wat nu als CWTE door het leven gaat. En nu, nog eens tien jaar later, is het mot. Niet in de cacaobalen, maar in de directiekamers in Amsterdam en Singapore. De oprichters hebben hun dreigende ontslag aangevochten en zijn bang dat hun geesteskind door de Aziatische stiefvader wordt uitgemolken.

De kwestie is afgewikkeld bij de Ondernemingskamer van het Hof van Justitie in Amsterdam en krijgt, in wat ik maar de herkansing noem, een vervolg bij de hoofdstedelijke rechtbank. Het is een sappige kluif voor juristen. Advocaten van beide partijen schrijven hun uren en komen elkaar nu en dan, voorafgaande aan de zitting, tegen bij een broodjeszaak in de buurt van het gerechtsgebouw.

‘Wat denk jij, Henk’, vraagt de eiser. ‘Wij willen wel schikken, Jan’, zegt zijn wederpartij, een hap uit z’n broodje halfom nemend. ‘Maar ja, jouw cliënt is rijk genoeg om dat af te wijzen. Het is een principezaak. Kom, we hebben nog net tijd voor een espresso.’

De zaak-CWTE illustreert perfect wat er verkeerd kan gaan bij een bedrijfsovername. De verkoper, ‘directeur-grootaandeelhouder’, doet afstand van zijn eigendom, maar blijft aan als hoogste leidinggever. De inmiddels ex-eigenaar is immers bekend met de markt, staat op voet van jij-en-jou met de jongste loodsbediende en kent zelf van die loods elke vierkante meter, omdat hij er de eerste steen van heeft gelegd.

Dat zijn voortreffelijke eigenschappen, maar misschien niet voor de eeuwigheid. Of dit inzake Sitos precies aan de orde is, kan ik niet beoordelen. Maar in het algemeen gaat het na korte of langere tijd wringen tussen ‘de baas’ en de nieuwe bazen uit Terweksel, Artichaut-les-Bains of pakweg Singapore.

‘Niemand laat zijn eigen kind alleen’, zong Willy Alberti, de Mokumse tenore-Napolitano. Dat is waar, maar als je je aandelen verkoopt, doe je er wel afstand van, en daarmee ook van het recht om je te bemoeien met zijn/haar verdere levensgang. Je bent in wezen nooit de bezitter van je kind geweest, laat staan de eigenaar.

Lees ook: Ontslagen top vreest voor ‘voortbestaan’ Amsterdams CWT-Sitos