De koop van deze expeditiegigant uit Bazel is tegelijkertijd ook de duurste aankoop in de geschiedenis van het Deense bedrijf, dat ooit begon in de jaren zeventig van de vorige eeuw als een coöperatie van onafhankelijke kleine wegvervoerders.

Rond de 4,7 miljard euro heeft de directie van DSV moeten neertellen om de grootaandeelhouder (46%) van Panalpina, de Ernst Göhner Stiftung over de streep te trekken. Dat bedrag komt neer op achttien maal het bedrijfsresultaat (ebitda) van Panalpina, terwijl in de expeditiesector acht tot tien keer het ebitda meer gangbaar is bij overnames.

Topman Jens Bjørn Andersen van DSV zal het een zorg zijn dat hij de absolute hoofdprijs heeft betaald voor Panalpina. In 2015 kreeg hij dezelfde kritiek te horen toen hij het Amerikaanse UTi Worldwide overnam. Dat expeditiebedrijf was zelfs in tegenstelling tot Panalpina verliesgevend, maar DSV wist niet alleen de rode cijfers in enkele jaren weg te werken, maar ook de koopsom van ruim 1 miljard euro terug te verdienen.

DSV wil met Panalpina hetzelfde trucje uithalen en in 2022 met de Zwitserse aanwinst op eenzelfde winstmarge zitten als nu met het oude moederbedrijf. Langzaamaan twijfelt niemand er meer aan dat de Denen die stevige ambitie zullen halen. Of dat ook gaat gebeuren zonder forse ontslagen, zoals Andersen claimt, valt wel te betwijfelen. Ook bij UTi was er binnen een jaar sprake van een exodus aan managers. Niet voor niets ligt het ebit-resultaat van DSV per medewerker twee keer zo hoog als bij Panalpina. Die inhaalslag kan niet worden gemaakt door alle Panalpina-medewerkers gewoon met de laatste IT van DSV te laten werken.

Voor Andersen gaat intussen met de koop van Panalpina een oude droom in vervulling. Strategisch gezien was DSV ondanks de aankopen uit het verleden nog steeds te klein om in de logistieke Champions League met de grote spelers als DHL Global Forwarding, Kuehne + Nagel en DB Schenker mee te dingen naar de grote prijzen: de grote mondiale accounts van multinationals. Met Panalpina heeft DSV die achterstand nu ingehaald, ofschoon het nog steeds de nummer 4 van de wereld is. In segmenten als de luchtvrachtexpeditie mag het Deense bedrijf zich al de nummer twee van de wereld noemen en daar kan DSV met de nieuwe schaalgrootte (lees koopkracht) de concurrentie direct pijn doen.

Is DSV met acquisitie van Panalpina nu eindelijk klaar met overnames? Zeker niet. Vooral in de contractlogistiek mist het bedrijf mondiaal nog marktaandelen en verwachten analisten nog overnames als over enkele jaren de miljardenkoop van Panalpina is verteerd. Op dat laatste terrein had Andersen graag Ceva Logistics willen overnemen, maar die grote prijs ging dit voorjaar aan zijn neus voorbij en belandde uiteindelijk in Marseille bij de Franse rederij CMA CGM.