Het resultaat van die consumptiewoede is een steile groei van de vraag naar containervervoer, want al die spullen moeten nu eenmaal vervoerd worden. En dat geldt niet alleen voor de productie van de fabriek van de wereld, China dus, want ook in omgekeerde richting draait het containervervoer op volle toeren, omdat die fabriek nu eenmaal grondstoffen nodig heeft. Een mooi voorbeeld daarvan is het vervoer van enorme hoeveelheden boomstammen van Europa naar China, een nieuwe stroom die dit jaar plotseling op gang is gekomen.

Na een periode tijdens de Chinese lockdown waarin de rederijen de capaciteit via blank sailings beperkten, zetten ze nu alle zeilen bij om zo snel mogelijk zoveel mogelijk containers te kunnen vervoeren. Alles dat kan varen, vaart en alles dat vaart, zit vol of zo goed als vol. Reders zouden ook wel gek zijn als ze dat niet zouden doen, want dankzij de spectaculair gestegen tarieven valt er met elk schip geld als water te verdienen. De exploderende kwartaalcijfers van de rederijen spreken wat dat betreft boekdelen.

Het is niet verwonderlijk dat de scherpe prijsstijgingen in verladerskringen en bij toezichthouders als de Amerikaanse FMC tot gefronste wenkbrauwen leiden. Het is nu eenmaal niet leuk als je voor een container uit China opeens vijfduizend dollar moet afrekenen terwijl je jaren aan een tarief van zo’n duizend dollar gewend bent geweest. Maar voor de suggestie dat rederijen nog steeds de capaciteit proberen te beperken, is geen enkele onderbouwing. De huidige hausse is het gevolg van de fundamentele economische wetmatigheid dat groeiende vraag tot hogere prijzen leidt. Anders gezegd: het prijsmechanisme doet zijn werk.

In dit licht wekt de oproep van expeditieclub Fenex aan de rederijen om ‘op te schalen’ bevreemding, om het voorzichtig uit te drukken. Sommige Rotterdamse cargadoors zijn een stuk uitgesprokener in hun reactie op de Fenex-oproep. ‘Daar krijg ik nou rooie vlekken van in mijn nek’, zegt een van hen. Volgens de cargadoors valt er niets op te schalen, omdat alle beschikbare capaciteit al wordt ingezet en schepen nu eenmaal niet van elastiek zijn. De oproep van de expediteurs om de capaciteit te verhogen, is dan ook niet realistisch.