In 2019 hoorde je eindelijk geluiden in de markt dat transporteurs een fatsoenlijke boterham mochten verdienen voor hun arbeid en verlieslatende ritten aan een ander durfden te gunnen. Ook verladers beseffen inmiddels dat betrouwbaarheid van dienstverlening een prijs mag hebben. En dat een chauffeurstekort verergert als de arbeidsomstandigheden en beloning een slecht imago hebben. Toch hebben veel wegtransporteurs, die geen andere value added services leveren, het nog altijd moeilijk gehad dit jaar.

De logistieke sector staat een hoop uitdagingen te wachten. De druk om de milieubelasting fors omlaag te brengen wordt steeds hoger. Terwijl er dit jaar nog niet echt geschikte oplossingen doorgebroken zijn. De elektrische truck laat nog wel even op zich wachten, zeker bij lange-afstandsvervoer. Verladers zijn nog niet altijd ingericht om hun spullen per binnenvaart te laten transporteren. Het is immers een groot verschil of je in één keer een flinke voorraad binnen krijgt of dagelijks een vrachtwagen. Om nog maar te zwijgen over de andere planning; je hebt met meer schakels en extra overslagpunten te maken. ‘Nee, doe dan maar gewoon een trucklading’, is de gedachte. Verder is de capaciteit van het spoor zeker niet overal toereikend om een verdere modal shift te bewerkstelligen.

Ondanks een paar mooie voorbeelden van ketensamenwerking en geslaagde modal shifts is er op grote schaal nog maar weinig bereikt op dat vlak. Er wordt nog altijd veel ‘lucht’ getransporteerd op de weg. Net als dat beleggers zich nog altijd gedwongen voelen in aandelen te blijven investeren, had de dieseltruck in 2019 ook hetzelfde mantra: TINA (There Is No Alternative). En de vraag is of 2020 hier verandering in gaat brengen. Transport per dieseltruck is immers goedkoop, betrouwbaar en zeer makkelijk op en af te schalen. Daar zal een toekomstige kilometerheffing waarschijnlijk niet veel aan veranderen, behalve een vollere schatkist.

Verder was 2019 natuurlijk ook het jaar van de Brexit. Of beter gezegd: het was niet het jaar van de Brexit. Vooral in het begin was het onzekerheid troef, maar op een gegeven moment was iedereen murw geslagen en geloofde het wel. ‘We hebben ons zo goed mogelijk voorbereid en zien wel wat er gebeurt’, werd de gedachte. Sommige logistieke dienstverleners zagen het zelfs als een kans omdat ze verwachtten beter ermee om te kunnen gaan dan hun vakgenoten. Komend jaar zal vergelijkbaar zijn; ook bij een Brexit in januari verandert er weinig aangezien de Britten in de handelszone van de EU blijven. En aan het eind van 2020 zal er weer onzekerheid zijn over een op handen zijnde harde Brexit en wellicht wordt dan toch de overgangsperiode verlengd. De geschiedenis herhaalt zich waarschijnlijk erg snel.

Gelukkig staat de logistieke sector er als geheel goed voor. Netwerken worden steeds beter, de organisatie efficiënter, nieuwe ideeën krijgen steeds meer voet aan de grond en het werkplezier blijft onverminderd hoog. Bovendien, als één land een antwoord kan vinden op bovenstaande uitdagingen, is het de innovatieve Nederlandse logistieke sector. Daar mogen we best trots op zijn. Met die gedachte wenst het team van Nieuwsblad Transport u dan ook een volle lading succes in 2020!