‘Daar moeten jullie eens achteraan gaan.’ Bij suggesties wordt bijna altijd verwezen naar een ronkend persbericht, dat de beller enige minuten eerder naar de redactie stuurde.

Soms wordt echter onze hulp ingeroepen. ‘Kunnen jullie niet eens uitgebreid ingaan op de weegplicht voor containers?’ vroeg een representant van een grote terminal onlangs. ‘Wellicht kunnen jullie er ook een congres over organiseren, want we zitten echt met onze handen in het haar.’ Dat congres komt er. Tijdens de Duits Nederlandse Logistieke Conferentie op 12 april besteden we aandacht aan de weegplicht, maar omdat de materie complex is vindt u in deze editie een artikel over het onderwerp – niet voor niets in onze rubriek ‘de Kwestie’.

Verladers en expediteurs moeten vanaf 1 juli voor elke exportcontainer een geverifieerd gewicht opgeven. Reders kunnen hierdoor betere stuwageplannen opstellen waardoor de veiligheid binnen de scheepvaart groter wordt. De IMO geeft verder weinig aanwijzingen: containers kunnen fysiek gewogen worden, maar het gewicht mag ook bepaald worden door een berekening.

Zoals vaker bij internationale regelgeving zijn er landen die voorop lopen en landen die de kat uit de boom kijken. En zoals vaker hoort Nederland tot de kopgroep als het om de invoering van de regels gaat. Drie landen zijn inmiddels zover dat normen concreet zijn vastgesteld: Groot-Brittannië, België en Nederland. En de vastgestelde regels zijn nu al per land verschillend, vooral als het gaat om de zogenoemde foutmarge. Lodewijk Wisse, beleidsadviseur fiscale en maritieme zaken bij de EVO, meent dat het ‘lijkt alsof men bewust geen level playing field’ wil creëren.

Er is echter meer onduidelijkheid. Zo stelt de IMO dat verladers het geverifieerde gewicht ‘op tijd’ moeten doorgeven, zonder aan te geven wat ‘op tijd’ eigenlijk is. Ook is nog steeds niet duidelijk of deze gegevens elektronisch gemeld kunnen worden, of dat er een enorme administratieve rompslomp met verschillende formulieren ontstaat – vooral voor groupage-bedrijven die straks bij soms zestien verschillende partijen de gewichten moeten opvragen om tot een totaal te komen. De Fenex vreest bij monde van Robin van Leijen dat reders allemaal hun eigen methodes gaan implementeren, waardoor verwarring ontstaat.

Als elke reder eigen procedures vaststelt voor regelgeving die per land verschilt, dan leidt de weegplicht tot een monsterlijk gedrocht dat nauwelijks toe te passen, noch te handhaven is. De kans dat de invoering van de weegplicht alsnog wordt uitgesteld lijkt beslist aanwezig…