Duidelijk uitte hij zijn misprijzen over de staking die een kleine vakbond voor machinisten organiseerde, maar die het vervoer van goederen door Deutsche Bahn verlamde. Ook de op vele plaatsen kritieke toestand van de Duitse infrastructuur werd door Staake luid en duidelijk benoemd, zoals u kunt lezen in het interview naast dit commentaar.

Van stakingen op het Duitse spoor hebben Nederlandse logistieke ondernemers ook last, hoewel misschien minder, en de infrastructurele problemen zijn over het algemeen ook van een andere aard dan die waarmee onze buren kampen. Er is echter meer boeiends te ontdekken in de uitspraken van de directeur van een binnenhaven die volgend jaar liefst driehonderd jaar bestaat.

Het stoort Staake dat het grote publiek logistiek vooral associeert met files en lawaai. Ook in Nederland bestaat dat beeld: logistiek is het simpel verschuiven van dozen in stinkende vrachtwagens, met Oost-Europese chauffeurs die files en ongelukken veroorzaken. De discussie over het grote aantal incidenten op de A67, waarbij lokale politici de schuld vooral leggen bij ‘chauffeurs die vechten tegen de slaap en te dicht op elkaar rijden’ illustreert dat weer eens.

Staake heeft gelijk als hij stelt dat de branche onvoldoende belicht hoe duurzaam er gewerkt wordt, hoe innovatief de sector is en vooral: hoeveel processen stil komen te staan zonder goed functionerende logistiek.

Staake meldt dat hij al ‘vijftien jaar bezig is mensen te doordringen van nut, noodzaak en kwaliteit van de logistiek’, en dat wie echt weet heeft van de processen in een modern logistiek centrum, de sector met andere ogen gaat bekijken.

Hij heeft echter ook gelijk, als hij stelt dat logistieke ondernemers vooral hun eigen feestjes vieren: weer een overslagrecord, weer meer tonkilometers, weer een nieuw groot distributiecentrum geopend, meer teu per schip – zonder duidelijk te maken hoe belangrijk deze mijlpalen zijn voor elke burger. Duitsland wil graag als industrienatie gezien worden. Staake meent echter: ‘Industrie en logistiek zijn twee kanten van dezelfde medaille.’

Nederland stelt graag dat het geld hier verdiend wordt met (internationale) handel en het leveren van toegevoegde waarde. Maar ook die medaille heeft een corresponderende kant in de vorm van logistieke topprestaties. Het een kan niet zonder het ander.

Staake deed zijn uitspraken dus tijdens Transport Logistics, een megabeurs voor de logistieke sector. Helaas sprak ook hij dus op zo’n typisch intern feestje voor de sector. Die zijn woorden echter wél serieus mag nemen.