De coronacrisis heeft meer dan ooit aangetoond hoe belangrijk netwerkverbindingen zijn voor onze samenleving. Om concreter te zijn: meer dan 30% van het Nederlandse nationaal inkomen wordt verdiend met internationale handel waarbij verbindingen essentieel zijn. Als ik alleen al naar de luchtvrachtsector kijk, gaat het om een toegevoegde waarde van zo’n 2,5 miljard euro en 27.500 banen. Het belang voor het vestigings- en investeringsklimaat voor bedrijven in Nederland heb ik dan nog niet eens meegenomen.

Ik maak me met het oog op de losgebarsten verkiezingscampagne ongerust over het gemak waarmee een groot deel van de kiezers en daarmee ook politici roepen dat het vanwege de verduurzaming allemaal echt een stuk minder kan met die internationale handel, met het vervoer en daarmee ook met de infrastructuur. Het doet me een beetje denken aan de anti-vaccinbeweging van vóór de coronacrisis. Vanuit een luxesituatie beredeneren dat vaccineren niet nodig is, omdat er toch geen mazelen in je omgeving voorkomt.

Met minderen gaan we de groene doelstellingen heus niet halen. Een meer positieve en veelbelovende route is die van innoveren richting verduurzaming. Dit is de koers waar de logistieke sector sterk op inzet. Het is zeker niet de meest eenvoudige, maar wel de meest realistische om écht te verduurzamen en tegelijkertijd de ‘license to operate’ van onze sector te behouden. Een goed voorbeeld is de ontwikkeling en inzet van meer synthetische kerosine in de luchtvaart. Een enorme opgave, maar de eerste liters zijn nu gemaakt en er is daadwerkelijk op kleine schaal al mee gevlogen.

We leggen als luchtvaartsector de lat hoog voor onszelf, en dat is niet eenvoudig in een omgeving met snellere geopolitieke en economische wijzigingen. Daar moeten we ook verwachtingen tegenover durven te stellen. Om te beginnen een erkenning van het belang van logistiek als gereedschap voor een stevige en gezonde economie.  Zonder handel geen logistiek, maar andersom wordt het ook heel lastig. En daarnaast moet de politieke omgeving het ons wel mogelijk maken om over die lat heen te springen. Met een forse tegenwind, met de handen op de rug gebonden of met steeds wisselende spelregels gaat het echt niet lukken.

Het zou de logistieke sector sieren om de komende jaren zelfverzekerder en assertiever te zijn richting de politiek in Den Haag. Ja, we weten wat er moet gebeuren. Ja, daar zijn we echt goed mee bezig. Maar daar moet ook iets tegenover staan. Om Nederland koploper te maken in een emissie-vrije economie en daarmee bij te dragen aan het duurzame verdienvermogen, is een overheid nodig die samen met de sector stevige keuzes durft te maken en die bereid is om toekomstgerichte investeringen te doen.