Deze Nederlandse vervoeder besteedt de transportopdracht uit aan een Poolse collega, die op zijn beurt de opdracht onderbrengt bij een Poolse branchegenoot. Deze laatste partij plaatst het transport vervolgens op een digitale vrachtbeurs. De gedachte bekruipt je dat de betrokken vervoerders met al dat uitbesteden weinig ‘zin’ hadden om het transport zelf uit te voeren, maar er wel iets aan wilden verdienen.

Via de digitale vrachtbeurs meldt zich uiteindelijk een vervoerder die, hoe kan het ook anders, in Polen gevestigd blijkt te zijn en het transport ook daadwerkelijk uitvoert. Dat bedrijf meldt zich op de afgesproken datum bij de loods van de expediteur om de betreffende partij zonnepanelen in ontvangst te nemen. De vrachtauto wordt geladen, de chauffeur tekent de CMR-vrachtbrief voor ontvangst en vertrekt daarna richting Duitsland.

De ontvanger van de zonnepanelen neemt enkele dagen na de afgesproken afleverdatum contact op met de expediteur en deelt mee, dat de partij zonnepanelen nog steeds niet bij hem is afgeleverd. Hierop tracht de expediteur contact te krijgen met de vervoerder, maar zonder enig resultaat. De Poolse transporteur blijkt niet alleen onbereikbaar, maar zelfs onvindbaar. De expediteur vreest terecht het ergste.

Er wordt een onderzoek ingesteld en de uitkomst hiervan is, dat men het slachtoffer is geworden van een zogenaamde identiteitsfraude waarbij de gehele lading door de ‘vervoerder’ is verduisterd. De schade is aanzienlijk en de koper in Duitsland spreekt de expediteur voor deze schade aan. De expediteur op zijn beurt stelt de eerste door hem aangestelde Nederlandse vervoerder in de keten aansprakelijk voor de ontstane financiële schade.

Uit het onderzoek komt tevens naar voren, dat de CMR-vrachtbrief nogal knullig is ingevuld en er geen enkele vervoerder op deze vrachtbrief met naam en dergelijke staat vermeld. Wel staat er een keurige handtekening op van de transporteur die de lading heeft verduisterd, maar wie deze persoon is, werd niet gecontroleerd door medewerkers van de betreffende loods.

De Nederlandse vervoerder heeft de schade als gevolg van het verlies van de zonnepanelen dienen te vergoeden en moet zich thans wenden tot de eerste Poolse vervoerder in de keten om weer zijn schade te kunnen verhalen.

Het is in ieder geval wel duidelijk, dat de laatste Poolse transporteur de zon in het water zag schijnen en tot op de dag van vandaag nog steeds spoorloos is.