Er kan toch zeker maar één jaar ‘het coronajaar’ zijn? Persoonlijk ben ik er nog niet helemaal gerust op dat 2021 geen meedogenloos coronajaar gaat worden, want de mutaties die het coronavirus uitgerekend in de feestmaand uit de hoge hoed wist te toveren, maakten eens te meer duidelijk dat we hebben af te rekenen met een uiterst sluwe tegenstander, maar hopelijk laten we straks met onze door vaccins opgepompte immuunsystemen dat walgelijke Covid-19 inderdaad alle hoeken van de kamer zien.

Zoals Al Stewart ooit ‘The year of the cat’ bezong, moet 2021 volgens de Chinese astrologie ‘The year of the ox’ worden, het Jaar van de os, maar om de kat niet op het spek te binden, heeft de Europese Commissie alvast een ander voorschot op 2021 genomen. Als het aan de Brusselse politiek ligt, wordt 2021 het ‘European year of rail’.

De EU publiceerde op 1 januari op haar website een kalender vol met evenementen voor dit Europese jaar van de spoorbevordering. ‘The journey begins’, klonk het daarbij enthousiasmerend, wat een beetje klonk alsof een ongewassen gezelschap bebaarde reuzen een queeste aanvaardt om op de hoogste Alpentoppen op zoek te gaan naar een magische ring. Een van de eerste hoogtepunten wordt, volledig volgens de coronaregels en nog helemaal in 2020-stijl, evenwel gewoon een online congres in februari. Wel een webinar met een veelbelovende titel: de UIC Railway Noise Days. Het dak zal er bij die herriedagen waarschijnlijk echter niet af gaan, want er staan serieuze discussies op het programma over strategieën om de geluidsoverlast van het spoorvervoer te reduceren.

De goedgeluimde terugkeer naar de post-coronawereld zou pas echt vorm moeten krijgen met het Europalia Festival, een vier maanden durend kunstzinnig festival dat medio oktober moet beginnen en in het teken zal staan van ‘trains & tracks’. Het is volgens de EU de bedoeling dat culturele centra, stations en zelfs treinen ‘door heel België en in andere Europese landen’ ontmoetingscentra gaan worden waar kunstenaars ‘in dialoog gaan met de architectuur, de reizigers en de spoorwegmedewerkers’. Als het een beetje meezit, sturen de deelnemers aan dit ‘arty’ spoorfestival het fenomeen ‘anderhalvemetersamenleving’ zonder pardon op een enkele reis naar Verweggistan.