In mijn praktijk, die zich in het bijzonder richt op advies en bijstand bij weg- en bedrijfscontroles, volgde ik vooral de ontwikkelingen van de slimme tachograaf en de nieuwe regels van het Mobility Package op de voet. Zo schreef ik in mijn eerste column van 2020 over het doorbrengen van de wekelijkse rust in de cabine. Ik plaatste een kritische noot bij een eerdere uitspraak in de zaak ‘Vaditrans’, waarin het Europese Hof van Justitie overwoog dat de normale wekelijkse rust niet in het voertuig mag worden doorgebracht. De uitspraak gaf ruimte voor interpretatie, maar ook voor een meer maatschappelijke discussie. Zorgt een verbod op cabinekamperen nou daadwerkelijk voor betere leefomstandigheden en een betere verkeersveiligheid? Het is een discussie die nog steeds loopt. Zelfs toen in de Mobility Package expliciet het verbod op het genieten van de wekelijkse rust werd opgenomen, bleef er ruimte voor discussie. Een discussie die, na een uitspraak ten nadele van de vervoerder van de bestuursrechter in Den Haag afgelopen november, straks door onze Raad van State definitief zal worden beslecht. Opvallend aan de Mobility Package waren voorts de diverse maatregelen die zouden moeten gaan zorgen voor meer en doelgerichtere weg- en bedrijfscontroles. De nieuwere slimme tachograaf, ruimere inspectiebevoegdheden en een uniformering van het Europese sanctie- en handhavingsbeleid zullen daar een belangrijke rol in spelen.

Andere ontwikkelingen die het afgelopen jaar de revue zijn gepasseerd en waar we komend jaar zeker meer van gaan horen, zijn natuurlijk de Maut-claims, de lopende procedures in het kader van het welbekende vakantieloon en de ontwikkeling van de detacheringsregels. Dat laatste thema heeft in december nog een nieuwe wending gekregen door een uitspraak van het Europese Hof in de zaak van Van den Bosch. Het Hof overwoog weliswaar dat straks de oude detacheringsrichtlijn van toepassing is op internationale ritten die door een Nederlandse transportonderneming worden uitbesteed aan buitenlandse vervoerder, maar daar is wel voor nodig dat sprake is van een voldoende nauwe band met het land van ontvangst. En of die band er is, hangt af van verschillende factoren, waarbij het (enkele) feit dat buitenlandse chauffeurs voor hun opdrachten instructies of opdracht ontvangen van een Nederlandse planning en ze in Nederland op de wagen stappen, onvoldoende is om die nauwe band aan te nemen. Wat mij betreft een overwinning voor Van den Bosch, al moet ook weer niet te vroeg worden gejuicht.

De Mobility Package geeft voor 2022 nieuwe regels in het kader van internationale detachering. Deze regels gaan onder andere inhouden dat de chauffeur straks dient te worden verloond conform het land waar hij/ zij heeft gelost, tenzij sprake is van bilateraal vervoer. Dat gaat betekenen dat op een chauffeur meerdere loonstelsels van toepassing zijn. Uitdaging gaat worden, hoe dat moet worden geadministreerd, berekend en welke documenten nodig zullen zijn om de juiste verloning aan te tonen. Een hels karwei, als je het mij vraagt.

Ik sluit dit jaar af met een oprecht dankwoord voor eenieder in de sector transport en logistiek die ons land in deze crisistijd draaiende houdt. U verdient echt alle respect, een groots applaus en ik wens u en al uw medewerkers voor het komende jaar de aller-, allerbeste wensen toe.