In 2017 raakten vakbonden en werkgeversorganisaties in discussie over de vraag of de toenmalige bepaling over de waarde van de vakantiedag nog wel conform wet- en regelgeving was. Dat bleek niet het geval. Het Europese Hof had inmiddels een aantal keer geoordeeld dat tijdens vakantie het ‘gebruikelijke arbeidsloon’ betaald moest worden. En dus niet alleen het basisloon.

Maar welke looncomponenten moesten er dan nog meer bij betrokken worden? Daar konden cao-partijen het niet over eens worden. En dus kwam er in de volgende cao geen nieuwe regeling. De vakbonden, met CNV voorop, lieten het er niet bij zitten en dienden namens hun leden honderden claims in bij een tweetal grote vervoerders. Onder dreiging van een proefproces gingen werkgeversorganisaties uiteindelijk alsnog overstag. En zo werd per 1 januari van dit jaar een nieuwe regeling ingevoerd over de waarde van de vakantiedag.

Naast deze wijziging, hebben cao-partijen ook een compensatieregeling afgesproken voor te weinig ontvangen vakantieloon over de jaren 2014 tot en met 2018. Een brutobedrag van 750 euro voor elke werknemer die het hele jaar 2018 in dienst is geweest van dezelfde werkgever en tijdens dat jaar minimaal honderd uur heeft gewerkt waar een toeslag aan verbonden was. Dat leek een goed idee. Want als er collectief een afspraak wordt gemaakt om geleden nadeel uit het verleden te compenseren, dan kan daar in ieder geval geen discussie meer over bestaan met de werknemers. Einde verhaal, maar helaas blijkt niets minder waar.

De compensatieregeling is dusdanig vrijblijvend geformuleerd dat werknemers zelf mogen kiezen of zij daarmee in willen stemmen. Vindt de werknemer dat hij recht heeft op een hoger bedrag dan de aangeboden 750 euro, dan staat het hem geheel vrij een claim in te dienen bij zijn werkgever en naar de rechter te stappen. En dat gebeurt ook massaal.

Ons kantoor behandelt inmiddels meer dan zestig zaken van werkgevers die geconfronteerd worden met dergelijke claims van zowel ex-werknemers als werknemers die nog in dienst zijn. Het frappante in deze gevallen is dat de betreffende werknemers volop worden gesteund door FNV en CNV. Ondanks eerdere toezeggingen van de bonden dat zij de gemaakte afspraak en de compensatieregeling zouden respecteren. Ook de oproepen van TLN om de cao-regeling te respecteren hebben tot op heden nog geen effect gehad.

De oplossing voor dit probleem? Snel terug naar de onderhandelingstafel, zou ik zeggen. De huidige cao loopt eind van dit jaar af, wat betekent dat de compensatieregeling in de volgende cao gecorrigeerd kan worden. Ik spreek de hoop uit dat er ditmaal wél allesomvattende afspraken worden gemaakt en niet de vrijblijvende collectieve regeling die nu op tafel ligt. Of dat op tijd is voor werkgevers die op dit moment al worden geconfronteerd, is nog maar de vraag. Voor hen zal gelden dat het wachten is op de eerste zaak die voor de rechter gebracht wordt. En die rechter zal het lot voor de gehele sector bepalen….