De ‘rating’ ging van Baa2 naar Baa3. Dat had te maken met de ‘huidige moeilijke markt voor de containervaart’, de dreigende economische afkoeling en de te verwachten vermindering van de groei van de wereldhandel. Dat overleven we wel weer, zei de familieoudste tijdens het kerstdiner.

In het Kremlin schonk Vladimir Poetin zijn naaste medewerkers ruimhartig een vodka in. Het Westen heeft mijn pesterijtje bij de Krim begrepen en zich koest gehouden. De Zee van Azov is van ons, en als hun containerschepen te hoog zijn om onder onze brug tussen de Krim en het Russische vasteland door te kunnen varen, zetten ze maar lagere schepen in.

In China werd het glas geheven op het akkoord met de VS, dat een handelsoorlog voorkwam. In Katowice werd het jongste klimaatakkoord verwelkomd, terwijl in heel Europa een applausje opklonk toen het erop leek dat de Brexit toch nog met een sisser kon aflopen.

De gele hesjes bleven tijdelijk thuis, omdat het te koud was geworden om te protesteren. België prees zich gelukkig dat er in elk geval nog een kernkabinet zat om het land te besturen. De ijsberen rondom de Noordpool zagen het ijs weer iets aangroeien en veronderstelden dat het ergste nu wel voorbij zou zijn.

Natuurlijk was er nog alle reden voor ongerustheid. Voorzitters van belangenverenigingen doopten hun pennen in vitriool om straks, in hun nieuwjaarsredes, de politiek de oren te wassen. Ergens in de verte, nog nauwelijks hoorbaar in het geweld van de kerstklokken, eindejaarshitparades aller tijden en het sissende geluid van de eerste vuurpijlen, klonken de alarmbellen alweer. De binnenvaart dekte zich alvast in tegen een periode van hoogwater. Het wegvervoer maakte zich op voor een lastig jaar: wel ladinggroei, geen chauffeurs.

Maar voorlopig overheerste het welbehagen. Voor even werd de harde werkelijkheid buitengesloten. Dominees, pastoors en imams verzamelden hun kuddes in hun warme stallen. Families legden hun vetes bij en vielen aan op kerstmaal en oliebollen. En als er geen sneeuw viel, was het wel poedersuiker.