Het is een ‘déjà vu’: carriers die met de moed der wanhoop tariefsverhogingen aankondigen, die vervolgens grandioos mislukken omdat er teveel capaciteit in de markt is en niemand als eerste het initiatief neemt om tonnage op te leggen en zo de concurrerende carriers aan meer marktaandeel te helpen. Pas wanneer de vrachtprijzen naar een absoluut bodemniveau zakken en de verliezen massaal worden, schieten de rederijen in actie.

In de trade tussen het Verre Oosten en Europa is het weer zo ver en komt er weer een cruciaal moment aan. De inkomsten van de carriers slinken week na week en als dit nog twee weken aan hetzelfde tempo doorgaat, zitten we in het rampscenario van eind 2011. Indien er niet snel iets gebeurt, zit iedereen in het eerste kwartaal van 2014 al onmiddellijk met enorme verliezen opgezadeld, die in de rest van het jaar nog moeilijk goed te maken zijn.

Alle carriers beseffen dat er op de route capaciteit weggehaald moet worden, maar dat is dit jaar lastiger dan anders. In het verleden werd de loop met de kleinste schepen tijdelijk gestaakt, maar tussen het Verre Oosten en Noord-Europa varen amper nog ‘kleine’ bootjes van pakweg 8.000 teu. Het aantal diensten is intussen ook verminderd omdat er veel megaschepen van 13.000 tot 18.270 teu zijn bijgekomen. Knippen in het aanbod is dus minder evident geworden. Bovendien zijn de kosten van carriers met ultra large container ships (ulcs) fors gedaald, zodat zij de crisissen op het vaargebied nog net iets langer kunnen uitzweten.

Het lijkt oneerbiedig om de ceo’s van de grote containerrederijen te vergelijken met gokkers in een casino. Maar toch geldt nu in de lijnvaart: faites vos jeux! Het moment om de overcapaciteit aan te pakken en een vernieuwde prijsdiscipline aan de dag te leggen, is daar. Anders wordt het: rien ne va plus.

De inzet van het spel is niet alleen voor de carriers hoog, want ook voor de verladers is het afwachten of hun (lage) maritieme transportkosten verder kelderen of misschien weer verdubbelen. Winst of verlies voor de rederijen is overigens niet alleen een kwestie van cijfertjes in de boekhouding. Bij een eventueel nieuw bloedbad onder hen heeft dat voor de zoveelste keer een effect op de tewerkstelling bij de vele rederijkantoren en het service niveau.

Stefan Verberckmoes